11h L.-R. TULASNE. 
Abrothailus Buellianus ejusd., in Giorn. bot. ital., ann. u, fasc. 3-4 (1846), 
p. 193. 
Lecidea Parmeliarum Sommerf., loc. cit., n° 4360. 
Endocarpon parasiticum Ach., Syn. meth. Lich., p. 100. 
Cephalodiu Parmeliæ saxatilis eidem, Lich. univ., p. 92, tab, 1x, fig, 2 A, 
B, C. ; 
Lichen parasiticus Sowerb., loc. cit. (1). 
APOTBECIA aterrima quandoque pulvere chlorello parce conspersa, at 
sæpius glabra, discoidea pulviniformia tandemque maxime convexa, 
0w®,35 diametro (majora) metiuntur, et e matrice lente ac tali modo 
emergunt ut ejus cutem vix effringere illique e contrario primum mar- 
ginibus adglutinari videantur. Horumce parenchyma intus etiam spisse 
fucatur, ac in iode saturatius venit. Asct clavati, e membrana crassissima 
(sursum præsertim), obtusissimi, 6-8-spori, 0"",05-07 longi et 0"",043 
circiter lati, paraphysibus paulo longioribus, in vertice incrassato ater- 
rimis arctissimeque consociatis, obvallantur ; in iode soluto immersi, 
nonnisi apice et dilute, quandoque etiam vix conspicue cærulescunt. 
SPORÆ oboyatæ, utrinque obtusæ, atræ v.spisse fuscæ, 0"",0128 (rarius 
0,016) longæ, 0"",0065 vulgolatæ, et 2-loculares, loculis nonnihil inæ- 
qualibus, majore verticem thecæ spectante, reperiuntur. Guttula oleosa 
in utroque cujusvis sporæ maturæ locello includitur. Pycnines sparsæ, 
interdum copiosissimæ , imo apotheciis multo frequentiores (imprimis 
in Parmelia tiliacea circa Parisios), punctiformes, atræ, penitus immersæ 
nec prominentes cavitatem simplicem exhibent; primum clauduntur, 
postea vero ore pro ætate minuto vel late hiante ac margine nonnihil pro- 
minente donato aperiuntur ; quarum interni parietes pallidi, e contextu 
denso nec filamentoso, sfylis brevissimis stipatissis quandoque vix 
conspicuis crassis ac monosporis vestiuntur. STYLOSPORÆ obovato-glo- 
bosæ et obtusissimæ 0"",01 vix longitudine adipiscuntur, plurimæ enim 
0m", 0065 non excedere videntur ; de latitudine 0"",005 interet 0"",0065 
variant, atque nunc protoplasma subliquidum fereque homogeneum, 
nunc guttulas oleosas 2-3 fovent. Horumce corpusculorum congeries in 
pycnidis sinu albescit copiosumque admittit aerem ; singulatim spectata 
dilute flavida diceres. Iode protoplasma fucatur, membrana autem 
utriculi vix mutatur. 
Parasitatur in pagina superna Par née sazatulis, P. oitphalstil (auc- 
torib. Smithio et Sommerfeltio) et P. tiliaceæ. Eum legi {tum in 2. tilia- 
cea cum in P.saxatili) prope Parisios (Meudon, Chaville, Rambouiller) ; 
vidi etiam (in herb. cl. Montanæi) specimina ligurica a el. Notarisio 
(1) Sub hoc titulo præsens species et quædam e sequentibus verisimiliter apud 
varios auctores commiscentur. | Fa 
