MÉMOIRE SUR LES LICHENS. 193 
struunt. Spor oblongo-ellipticæ, utrinque obtusissimæ, 0,016 lon- 
gitudine metiuntur, nec 0"",0065 lJlatitudine excedere videntur ; e 
membrana crassa fabricantur, intusque isthmis tribus in Jloculamenta 
quatuor æqualia oleoque homogeneo repleta dividuntur. SPERMOGONIÆ 
globosæ exiguæque in centro (sæpe fossula irregulari cavato) disci natalis 
s. maculæ hymenicolæ (id est Lichenisipsius) congregantur et simul coa- 
lescunt, parietibus crassis atrisque struuntur, et parenchyma pallidum 
ac tenuissime fibrosum includunt ; ex hujusce elementis nascuntur SPER- 
MATIA exilissima recta et vix 0"",003 longiora. 
Præmissam descriptiunculam scripsi ex autopsia tum speciminum in 
botanophylacio Lessertiano (Schæreri Lich. exsice., n° 550) contento- 
rum, tum eorum quæ olim in sylvis Galloprovinciæ australis ( Za Verne, 
Collobrières) , comitante fratre, collegi. Plurima Musæum parisiense a 
variis botanolegis accepit; splendida quoque a el. Mourlon presbytero e 
sylva Peloponnesia, quam Græci hodierni Dervena nuncupant, nuper 
relata sunt, mecumque benevole communicata.Pyrenæa exstant in col- 
lectaneis a cl. Philippo bigerrensi evulgatis. 
Toto cœlo differunt apothecia supra descripta quæ Celidium fovent a 
scutellis rite informatis Sticræ pulmonaceæ Ach. ; sporæ itidem hujusce 
Stictæ lanceolatæ, utrinque acutæ, vulgoque 1-2-loculares omnino dis- 
similes sunt illis parasiti. His ideo perpensis, clarissimo Flœrkeo pro 
parte assentior qui apothecia in disco fucata, modo adumbrata, Lichenem 
péregrinum sui generis statura arbitrabatur. Ea enim pro Lichenis vel 
fungilli parasitici sustentaculis s. habitaculis duntaxat æstimanda cen- 
seo ; namque spermogoniarum in Centro disci præsentia hymeniumque 
locellatum rem, ut opinor, extra dubium affatim ponunt (1). 
* Stictæ apothecia simul acnascuntur et punctiformes e thallo prodeunt, 
jam colore nigro in fronte s. disco, id est parasiti primordiis infuscan- 
tur, nec raro in eodem thallo sparsim occurrunt apothecia typice evoluta 
fertilia omnisque maculæ v. Lichenis alieni expertia. Hæc autem tunc 
in lobis extremis thalli (illiusque marginibus præsertim } vulgo nascun- 
tur ; quæ vero parasitum alunt inferiora sunt et thallo ubique inspersa. 
Rarissime acciditut Celidium discum natalem totum non teneat, istiusque 
facies repanda hinc et illine nuda pallida sterilisque conspiciatur. 
(1) Quam ob plantulam ambiguæ naturæ, mirum in errorem inciderat clar. 
Notarisius qui typicam Stictæ fructus structuram in ea reperisse sibi videbatur, 
ac propterea Stictas vulgo sanas, v. gr. Sliclam herbaceam, Stictamque glomuli- 
feram sub signo novo Ricasoliæ segregaverat. Seipsum autem ingenue confi- 
tentem recens emendavit (Conf. Notarisium in Giorn. bot. ital., ann. 11, part. 5, 
p. 178 et 179 [fasc. 3-4], et in Mem. della reale Accad. delle se. di Torino, ser. n, 
t. XIE, p. 161 et 162 [Osservazioni sul genere Sticta]|). 
