294 1774. 



Aug. 13. 1774. 

 236. Perca grunniens F. (*) 



(Fig. pict. F.) 



Perca pinnis dorsalibus unitis, spinis 12, radiis 14, ore 

 simo, pinna anali basi squainosa, cauda subintegra. 



Habitat in portu insulae Tanna; ubi capta frequenter, 

 et dum in littus extracta proiiceretur, sonitum grunnitui quasi 

 similem edidit. 



Corpus cathetoplateum, ovatum, squamosum, argen- 

 teum, dorso e nigro-vinoso. Squamae amplae, rhombeae, 

 antice ciliatae. 



Caput obtusum, corpore crassius^ et angustius, squa- 

 mosum undique. Os rictu medio, obliquo, arcuato, simo, 

 parvo, rostro obtuso, brevi. Labium supra membrana- 

 ceum, revolutum. Maxillae arcuatae, parvae, fornicatae, 

 extractiles; superior longior. Dentes in utraque maxilla 

 minuti, acerosi, conferti. Lingua parva, carnosa, annexa, 

 obtusa, glabra. Palatum glabrum. TSlares postremae, supe- 

 rae, vicinae, oblique in scrobiculo ante oculos positae; an- 

 ticae oblongae et maiores, posticae ovales, minores. 

 Oculi supremi, remoti, convexi, magni, semitecti membrana 

 nictitante annulari; iride aureo-rubicunda. 



Opercula branchialia triphylla, squamosa. Lamina 

 antica rhombea, postice serrata, ima, angusta; postica 

 desinit supra pinnam pectoralem in acumen muticum, mem- 

 branaceum, obtusum. Membrana branchiostega 7-radi- 

 ata, semipatens, gularis. Apertura branchialis gularis, 

 repanda margine. Branchiae operculatae, extus ciliatae, 

 intus aculeatae. 



(*) Anthias grunniens Bl. S. p. 308. Pristipoma guoraca Cuv. 

 Val.? V. p. 192. 



