Georgia australis. 349 



tab. 94. Manchot du Cap d. b. e. Buffon Pl. cnlum. tab.382. 

 Diomedea demersa Linn. Sjst. 214. Sequitur ordine nostra 



5) A. antarctica: linea gulari nigra, roslro atro, 

 pedibus rubicundis (*). Duae postremae vix nisi magnitu- 

 dine inter se ipsas differunt et colore pedum et rostri, quac 

 in auxilium vocare necessarium duxi, quum revera sint con- 

 stantes satis characteres in hoc genere et partim species di- 

 stinguant. 



6) A. Catarractes est Linnaei Phaeton demer- 

 sus, quocum genere haec avis nil commune habet; eius 

 vero nomen specificum adhibere non potui, quum eodem 

 iam in A. demersa sim usus: retinui igitur Brissonianum 

 nomen Catarractes; est vero ea: capite fusco, rostro pe- 

 dibusque rubris. The Penguin. Edwards tab. 49. Le Gor- 



fou; Catarractes, Brisson Av.VI. p. 102. Phaeton demersus 

 Linn. Sjst. 219. 



7) A. nostra minor est postrema et sic a reliquis di- 

 stinguenda: A. rostro nigro, pedibus albidis. Si sunt aliae 

 et ab his diversae, ea facile poterunt a nostris dignosci. 



Aptenodytes nostra patagonica maxima forte congene- 

 rum est. In Insulis Falklandicis et Georgia australi et No- 

 vae Guineae insulis habitat. Quas ibi vidimus, in rupibus 

 ad littora maris stabant erectae, hinc inde 4 vel 6, imo 10 

 etiam vel 12 in uno grege reperiebantur. Medio Ianuarii 

 vel quod excurrit, erant maxime obesae, adeo ut vix de via 

 hominibus Phocisque decederent. Hoc quoque illis erat tem- 

 pus deplumationis, quod non perspeximus, quam postquam 

 in navem reduces eramus facti; nam ex 12 a nobis allatis 

 vix unius exuvias servare potui, reliquarum pennis omnibus 

 defluentibus. 



(*} Conf. §. 69. pag. 56. 



