354 1774. 



Rostrum, pedes et iris nigra. Oculi siti in mem- 

 brana nuda, sanguinea, ampla. 



Caput, gula, cervix, dorsum, uropygium, re- 

 ctrices, alae, omnia atra. Pectus, abdomen, femora, 

 crissum candido sericea, torques albus sub gula atram in- 

 trat partem, sed non collum postiee cingit. 



Habitat in mari australi circa insulam a Kerguelen de- 

 tectam, circa Novam Georgiam, denique circa Novam Gui- 

 neam. 



Paulo post reditum in patriam Forsterus hanc commen- 

 tationem de Aptenodytarum genere, aliquanto ampliorem fa- 

 ctam et correctam, sed fere iisdem verbis conceptam, quasi 

 specimen operis docti propemodum edendi, ad societatem 

 regiam scientiarum Goettingensem misit, quae tractatum, d. 

 13. Mart. 1780 a Gmelino recitatum, volumini tertio com- 

 mentationum (p. 121) inseruit et tabulas aeri incisas 5, co- 

 loribus obductas addidit. His Lathamus primum, deinde 

 Gmelinus, in recensendis speciebus avium usi sunt, nec post 

 eos numerus specierum in hoc genere multo est auctus, ita 

 ut ornithologi recentiores novi nihil videntes, quod addant, 

 in dirimendo genere potius desudarint, 11 species Lathami 

 in 4 genera distribuentes: Aptenodytes, Spheniscus, Catar- 

 ractes et Eudyptes. Quorum characteres genericos e rostri 

 conformatione sola desumserant, reliquas partes ac si in 

 omnibus eadem prorsus essent forma, negligentes. Praeter 

 rostrum autem vultus, ala et cauda notas praebent optimas 

 e quibus species non solum distinguantur, sed in familias 

 (subgenera!) quasi segregentur. Ita cum notissima 1) A. 

 patagonica, omnium maxima, proxime conveniunt; 2) A. Pa- 

 pua et 3) A. torquata Forst., quippe quae cum ea rostrum 

 gracile eiusque partem basalem rubicundam, sulcum latera- 

 lem rostri plumulis ad nares usque obsitum, et rectrices 

 elongatas lineares 16 communia habent. Aptenodytis nomine, 

 sensu strictiori, eas comprehendere haud recusaverim. 



