90 : L.-R. TULASNE, — FLORÆ MADAGASCARIENSIS 
Species minus nota. 
9. Calopyxis eriantha +.—FRUTEX (scandens, ut videtur)ramulis 
gracillimis, teretibus, oppositis v. ternis ; recentibus molliter fulvo-tomen- 
tosis, adultis autem prorsus glabratis et albentibus. FoLrA opposita ternave, 
ovata , breviter acuminata , basi rotundata interdumque nonnihil emargi- 
nata , vix pollicaria , superne glabra , sublus in primariis venarum axillis 
fulvo-tomentosa (venis exilibus paucisque), et petiolo exili fulvo-tomentoso 
ac semicentimetrum circiter longo innixa ; quibus deciduis superest pulvinu- 
lus subglobosus, antice truncatus, naturaque suberoso-ligneus s. induratus. 
FLORES in summis ramulis solitarie axillares v. etiam terminales, paucissimi 
el sessiles. Cazyx infundiduliformis, e basi scil. angustissima ad extremum 
limbum usque æquo modo dilatatus, nec usquam constrictus, membrana- 
ceus, tenuis, venosus, corollam mentiens, 12-15 mm. longus ac brevissime 
5-dentatus, dentibus triangularibus acutis et reflexis ; pagina ejus externa 
parce fulvo-pubente, interna autem (præter ima penetralia hirsulo-tomen- 
tosa) subglabra. PETALA ovata et longe unguiculata fortassis exstiterunt. 
STAMINA 10 inclusa, glaberrima ; quinque videlicet in sinubus acutis fau- 
cis calycinæ (ad petalorum, si quæ fuerint, radices), totidemque in pariete 
calyeis submedio ante ejusdem dentes inserta ; flamentis linearibus et 
acutatis, supremis brevissimis, inferioribus autem longioribus; anthe- 
ris ovatis, exiguis, dorso medio affixis, versatilibus, 2-lobis, late ?-ri- 
mosis, introsis, cadueis. STYLUS columnaris, stigmate capitato terminatus, 
totus glaberrimus, et ad calycis faucem pertingens. Ovarium (de more in- 
ferum) breviter sublanceolatum, utrinque truncatum, teres, tomentoque 
fulvo et densissimo totum involutum ; loculo unico 2-ovulato; ovulis col- 
lateralibus, e funiculo longo sigillatim pendulis. 
In monte Chasal Madagascariæ (centralis ?) Boserio oceurrit. ( Herb. 
Mus. par.) 
Super corollæ præsentia aut defectu nil adfirmare audeo, specimen enim 
adumbratum magis mancum suppetit quam ut rei certior fieri valeam. 
$ IT. COoMBRETACEÆ ALTERNIFOLIÆ. 
V. TERMINALEIA (1) Linn., Gen. pl. (edit. Reichard., 1778), 
p. 540, n. 1961. — DC., Prodr., II, 10. — R. Wight., Zlustr. 
of Ind. Bot., t. I (1840), tab. 91 (Term. Belerica Roxb.). —- 
(1) Terminalia à terminare, propter folia sæpissime in summis ramis con- 
gesta, derivari dicunt. 
