426 L.-R., TULASNE., — FLORÆ MADAGASCARIENSIS 
remote et obsolete denticulo uno v. uno et altero utrinque aucta, patula, 
exsiccataque subavenia. FLORES minimi, monœci, in foliorum axillis glo- 
merali (8-12 insimul), et ebracteati, fulcro perquam exili brevique singu- 
latim utuntur, masculis autem longius pedicellatis et in smgulis glomeri- 
bus vulgo paucissimis. CALYx'utriusque sexus ufceolatus, 8-striatus, sub 
limbo 4-fido nonnihil constrictus, divisuris brevissimis triangulari-acutis 
et æqualibus. COROLLA apud fœminam nulla ; apud mares e petalis 4 sub- 
scariosis, anguste oblongis, concaviusculis, apice acutis et introflexis, fauci 
calycinæ inter dentes insitis, longiusculis et caducis constat. STAMINA in 
solis masculis obvia, cum petalis alternantibus et paulo longioribus inse- 
runtur; flamentis brevissimis ; anthertis lineari-oblongis, pétala subæquan- 
tibus, 2-lobis, 2-rimosis, introrsis, basifixis, utrinque integris caducis- 
que. Ovarrum calycis fæminei tubo ventricoso pro maxima parte adna- 
tum, ultra faucem brevissime liberum, vix dentes excedens, et stymati- 
bus hi sessilibus iisdém dentibus alternis ac in papillas bréves pallentesque 
penicillato-laceris coronatus; apud mares oblitteratum videtur. Quod rite 
evolutum si scideris, utérum Ssimplicem aperies cujus e fornace ovula 4 
perexigua, anatropa, oblonga et funiculo subdestituta dependent. Nucura 
matura e pediculo brevissimo pendet, globosa, minima, et costis 8 rugo- 
sis obtusisque longitrorsum ornata ; e pariete osseo formatur, limbo ealy- 
cino haud accreto stigmatibusque aridis coronatur et semen unicum fovet. 
In Madagascaria lecta fuisse videtur a beato THUARSIO, cujus in herbario 
specimina descripta continentur. Hæcce cum plantula .Thunbergiana au- 
thentica (in phytotheca Purretiana olim servata, nuneque e thesauris 
musæi nostri paris.) ex-omni parte congruunt ; Serpicula autem repens 
herbarit (capensis) Dregeani ob pubem universam, calicemque maseulum 
longissime pedicellatum et omni tubi seu ventris vesligio destitutum a LE 
tula nostra “discrepat. 
2. Serpicula veronfeæfolia Bory., Voy. aux [les d'Afriq., 
t. IL (4804), p. 174,not.2, — DC. Prodr.,t. I, p.65.— HERBULA sane 
perennis, cæspitosa, undique glaberrima, caulibus obsolete tetragonis, pro- 
stratis, radicantibus denseque foliosis. Forra decussatim opposita, minima, 
ovata v. angustius obovata , vix acuta, in petiolulum semiamplexicaulem 
attenuata, 5-7 millim. longa, 2-h lata, integerrima +. (latiora) crenato- 
serrata, anticeque colore saturaliora: FLORES minimi, monœæci, in cymas 
solitarie axillares, ebracteatas, sessiles et 3-7-floras digesti (de specie glo- 
merati), masculi pedicellis exilibus folio subæqualibus, feminei contra ful- 
cris multo brevioribus et quandoque vix manifestis, instructi. CALyx mas- 
