125 LR. TULASNE, —-— FLORÆ MADAGASCARIENSIS 
$ I. EULYTHRARIEÆ HERBACEZ. 
_ L moraA£A (1) Linn., Mant., p. 175: — DC., Prodr., t. I, 
p. 75. — Endl., Gen. pl., n. 6143. — Wight, Zcon. plant. Ind. 
or.,t. 1, n. xui, 260, tab. 260 (R. verticillaris L. et.R. Roxbur- 
ghana Wight). 
Rotala pusilla +. — HERBA (annua, ut opinor ) minima , ex omni 
parte glaberrima pallensque, tenella et cæspitosa, caulibus tetragonis, 
3-5 centim. longis, ex ima basi et ramosis et dense foliosis, ramulis pa- 
tenti-assurgentibus. FoLiA decussata v. ternatim verticillata , sessilia et 
anguste linearia , 3-5 millim. longitudine metiuntur, patentque. FLORES 
solitarie axillares, sessiles, perexigui, ex ima caulium basi ad eorumdem 
usque apicem nascunlur, bracteaque setacea et seipsis æquali ab utroque 
latere stipantur. CALyx cyathiformis, e membrana levi ac tenuissima fac- 
tus, in dentes 5 æquales et triangulari-acutos alte scinditur, sinubus acu- 
tissimis nudisque. CoROLLA nulla. SramINA vulgo tria, sub calycis fauce 
inserta, ejusdem dentibus nonnihil breviora manent; duo iisdem divisuris 
anteponuntur, tertium vero sinum tenet ; filamenta exilia et persistentia, 
antheræ autem ovatæ introrsæ minimæque deprehenduntur. OvVaRIuM 
liberum, ohovatum et obtusissimum, stylo brevissimo cui stigma globosum 
imponitur, coronatur, moxque in capsulam conformem, obtuse trigonam, 
calyce nonnihil accreto totam exceptam, styloque haud elongato mucrona- 
tam vertitur. CAPSULA matura in valvas 3 æquales leves tenuesque a ver- 
lice septicide (id est secus sulcos extrorsum exaratos, septis vero non 
manifestis) scinditur, modice panditur (lobis basi late cohærentibus), locu- 
lumque simplicem cui imo placenta exigua, seminibus 8-12 ellipticis 
levibus glabris erectis ac sessilibus onusta, latens hæret, aperit. 
Provenit in Madagascaria, BEnNEriIoque occurrit. (Bovinit Herb., 
n. 2692 bis. ) 
Plantula paludosa, riparia v. fontinalis videtur, ac propter calvcis for+ 
mam naturamque Cuscutas nostrates quodammodo imitatur, 
IT. AmmAnNnrA (2) Houst., in Linnæi Gen. plant. (edit. VI, 
1764), p. 61, n. 155.— Lam., Zllustr.gen., t. F, p. 310, tab. 77. 
(1) Sic dicta quasi ad rotæ similitudinem accedens, propter foliorum in R.ver- 
licillari distributionem. 
(2) Dicatum est genus hoc Joanni Aumaxx, medico petropolitano, qui de plan: 
üs Finniæ rarioribus disseruit, aut Paulo, patri ejus, vrauslaviensi. 
