150 L.-R. TULASNE. — FLORÆ MADAGASCARISNSIS 
 Proxima accedit, super foliorum forma, styli brevitate, capsulæque cras- 
situdine, ad Ammanniam multifloram Roxb., bengalensem ( WazLicHir 
Herb., n. 2104 A), quæ autem caulem filiformem subsimplicem et acu- 
tissime tetragonum ( angulis oculo armato subdentato-scabris ), anthemia 
graciliora et depauperata, seminaque, ni fallor, tetragona glabraque obtinet. 
2. Aummanmia indiea Lam., Z{lustr. gen. pl., tom. I, p. 3114, 
n. 1555. — DC., Prodr., tom. I, p. 77, — Wight, Herb. prop. Pen. 
Ind. or., n. 1024. — Samolus madraspat. floribundus, 
verticill. plurimis dense stipatis.…. Petiv., in Herb. Vaillan- 
tiano (nunc e thesauris Musæi paris. ). — HERBA annua, glaberrima, ses- 
quispithamam cireiter alta, radicum cirrhum fibrosum densumque inlimum 
agit, subito tetragona (angulis acutis et inermibus) assurgit, ramos paten- 
tissimos foliososque ab ima basi decussatim protendit formamque subpy- 
ramidalem quapropter obtinet. FoLrA anguste lineari-lanceolata, utrinque 
acute tenuala, sessilia, integerrima, 15-20 millim. in longitudinem et vix 
2 mm. in latitudinem metiuntur, fereque omnia anthemium (patenti-de- 
missa) stipant. CyMÆ singulæ sessiles et 3-9-floræ , glomulum fingunt, 
bracteis bracteolisque linearibus et brevissimis instructum ; floris uniuscu- 
jusque minimi pedicello exili itemque perbrevi. CaLycis 4-5-meri sinus 
dentiformes productiores , laciniæ autem paulo angustiores, imaque pene- 
tralia contractiora quam apud À. madagascariensem modo descriptam 
deprehenduntur. PETALA etiam in alabastro occluso sedulo quæsita , con- 
stanter desiderari videntur, STAMINA 4-5 primariis calyeis divisuris oppo- 
nuntur nec eas æquant; anfheris semper introrsis. CapsuLA globosa 
minima calycemque nonnihil excedens, stylum brevissimum in modum 
apicis gerit, et semina fovet plurima obovato-angulata badia et glaberrima. 
Palustris habitare Madagascariam, Tauarsioque cujus in herbario spe- 
cimina descripta reponuntur, quondam fuisse obvia videtur. 
Flores pentameri mediam s. primariam cymarum axillam potissimum 
tenent ; petala tum ab eis cum a cæleris semper frustra petii. Specimina 
indica Wightiana et Petiveriana citata, quæ in Musæo parisiensi conti- 
nentur, a malacassiis nostris neutiquam discrepare explorata videntur. 
IT. nesæaA (1) Commers., in Jussiæi Gen. pl., p. 332, — 
DC., Prodr., t. H}, p. 90. — Endl., Gen. pl., n. 6147. 
1. Nesæa trifiora Knth., Nov. Gen. ct Sp., tom. VE p. 191, 
not. 2,4 et 5. — DC., Prodr., loc. cit, — Wight, Ze. pl. Ind. Or., 
(1) Nesæa (Nycw) nympha maris s. Oceanitis creditur, 
| 
