138  L.-R. TULASNE. — FLORÆ MADAGASCARIENSIS, ETC. 
gis, 7-8 millim. longis et cito caducis instructo singuli sese excipiünt , 
prætéreaque pédicello priori continuo, late A-alato, et semicéñtiretrum 
longo evehuntur ; solitarii, geminati ternive, n1 fallor , prodeunt ex axillis 
imis innovationum s. gemmarum quæ rarius in ramum rite elongantur ac 
vulgo brevissimæ manent. SEPALA À æqualia, late ovata s. potius suborbi- 
cularia (12-15 mm, diametro metientia), acuta, ab ima basi in pedicellum 
longe adplicato-decurrenti, ad medietatem usque et supra quidem, margi- 
mbus late coalita, calycem propterea amplum, A-gonum et A-alatum (alis 
late obtusis, sinus acutos sustinentibus et in pedicellum attenuato-déz 
currentibus) sistentia, venosa et phylloidea. CoroLLA nulla. STAMINA 4 
imo calycis parieli inserta, ejus phyllis alterna, Jongeque exserta; fila- 
ments crassis el teretibus ; antheris breviter oblongis (effetis reniformi- 
contractis), dorso medio affixis, 2-lobis, 2-rimosis et hine atque hinc inte- 
gris. Ovarium centrale, liberum, sessile, crassum, obtusissimum, globosum 
sed sulcis 8 alle exaratum et prôopterea tetralobum, lobis sepalis oppositis ; 
loculi tot quot lobi, placentam axilem, tumidam et ovulis anatropis eréctis 
ac subsessilibus undique onustam singuli fovent. STYLUS teres, terminalis, 
crassus, stamina nonnibil excedit, stigmateque globoso et integro coronatur. 
GAPSULA calyce majoriexcepla, velata, ovarioque conformis, nempe 4-loba 
et {-locularis, a vertice dehiscere, septis angustissimis ruptis v. a placenta 
solutis, videtur ; tuncque semina perexigua innumera lineari-oblonga sub- 
teretia levia et glaberrima sparguntur. Empryo rectus e cotyledonibus 
2 æqualibus, adplicitis, obtusissimis, basi auriculato-truncatis, et in caüdi- 
culo crasso, ovato, obtuso, ac seipsis brevioré sessilibus constat, tegumen- 
toque tenui e duplici membrana, albumine deficiente, involvitur. 
Crescit, THUARSIO auctore, in apricis insulæ Mauritianæ , sécus anÿus- 
tias quas torrens Rivière notre alluit, floretque septembri mense. 
Tauarsn genus Psiloxylon (vulgo apud Mauritianos bois maïgre, inde 
nomen inditum) cujus mentio est in NERALDI apud GALDICHALDUM ( FREY- 
GINETIL ter, part. bot., p. 80) catalogo, et ENpLICHERI Generibus plan- 
tarum (p. 1205, sub tit. 6168), folia sparsa pellucido-punctata, floresque 
unisexuales (diæcum v. polygamum) obtinet, quorum calyx gamophyllus 
corollaque (cum staminibus 10 perigyna) pentameri, ovarium autem Hibe- 
rum, 3-loculare et multi-ovulatum (placentis axilibus) observantur. Stir- 
pis hujus cum LYTHRARIEIS necessitudo , THUARSIO in schedis mse. dubi- 
tanter notata, dubia remotaque videtur. 
Omissa. — Pag. 75, lin. T, particula conjunctiva et deleta, post RaizoPHOREAS 
addere velis : HaLoRAGEAs et LYTHRARIEAS. 
