2h J. GAY, — NOTICE 
Quercus suber Thore, Chlor. des Landes (1803), p. 380. — 
Brotero , Fl. Lusit. (1804), IT, p. 34 (saltem ex parte, an ex toto ?).— 
Mich. fil., Host. arbr. forest. Amér. du Nord, 1 (1510). — Ejusd. 
North. Amer. Sylv. (1819), I, p. 11, 16 et 62 (ob maturationem dictam 
biennem). — Laterr., Fl. bord., ed. 2* (1821), p. 397, et 8° (1829), 
p. 439 (ut saltem verisimile).— Saint-Am., F1. agen. (1821), p. AO1 
(arbor in usum œconomicum culta, hujus quoque loci videtur).— Gratel., 
Florul. litt. Aquit. in Bullet. soc. Linn. Bord., 1 (1826), p. 106, 
n. 192 (ex loco, qui ipsissimus idem quo plantam ipsi olim legimus).,— 
Welw., F1. Lusit. exsicc., n. 66! (ann. 18/42).— Chantel., Cat. pl. de 
la T'este (1844), p. 45 (ut verisimile). — Loudon, Arboret. et fruticet. 
brat., IT (4844), p. 1916, fig. 1800 (arbor secularis prope Gorcagiam 
Hiberniæ culta, arbori Trianonensi habitu simillima ex icone). — Al. 
Braun, Verjüng. (1849-50), p. 69, in nota (ob maturationem dictam 
biennem).— Hort. Trian.! Hort. Paris! Hort. Vilmorin ! (ad pagum Ver- 
rières in agro parisiensi), ut nunce, sic etiam verisimiliter ab antiquo. — 
Non Linn. | 
Vernacule apud Vascones, Corsier (Thore, Coup d’œilsur les Landes, 
1812, p. 11), Lusitanis Sobro vel Sobreiro (Brot. et Welw., I, 
I. cit.). 
Habitat ad oras maris Atlantici cum vasconicas, Girumnam inter et 
Aturum,, tum lusitanicas, nominatim in Extremaduræ Serra de Cintra, 
ub1 latas, teste Welwitschio , occupat plagas, et verisimiliter per oram 
omnem maritimam interjectam, cantabricam, asturicam, gallæcicam, etc. 
— Occurrere circa Pessac et Camblanes agri Burdigalensis testis est 
Laterrade, circa la T'este, Chantelat, inter la T'este et Mimizan, Thore, 
inter Vieux-Boucau et Baionam idem, si quidem eorum auctorum Q. 
suber eadem ac nostra, de quo vix dubitandum. — Arborem ipsi loco plus 
uno vidimus, medio cum septembri anni 1813, littora syrteos gallicæ 
fœda botanices causa lustraremus, nempe cirea Contis, cum Pano 
pinastro sylvaticam, sparsam raramque prope Saint-Julien, frequen- 
tissimam autem inter Vieux-Boucau et Cap-Breton , vastas ubi sola 
ellicit sylvas.— Neque vasconicam arborem existimamus unice littoralem, 
neque lusitanicam. Ab occidente ad orientem brevius vel longius proce- 
dere verisimillimum. De ejus extensione autem quibusque locorum ter- 
minis magis orientali vero et genuino Q. suberi occurrat, nobis hujusque 
nihil est compertum. Ab littore tarbellico usque saltem ad præfecturæ 
vicinæ fines arborem vagare probabile est, vix enim alia erit ea Q. 
suber, quam circa Casteljaloux, Barbaste et Mezin, præfecturæ de 
