48 L.-R. TULASNE. FLOR^, MADAGÀSCARIENSIS 



sissirnumque. Perigonii foliola 8 tenuia, quasi similiterpetaloidea(interiora 

 autem de more angustiora), initio late ovata, dein oblonga, vix obtusa, 

 imbricataque primum , ima basi brevissime inter se cotisèrent. Corona 

 staminodiorum monosticha sepalis quibus imis adnata insidet, dimidio 

 brevior est; filis (innumeris) extremis capillaceis. Stamina 6 perigonio qua- 

 damtenus breviora, e filamentis crassis deorsum in infundibuli sortem 

 breviter eoalitis sed a gynopodio liberis apiceque reclinatis, nec non ex 

 antheris crassis , breviter oblongis, 2-lobis, utrinque emarginatis, intror- 

 sum 2-rimosis et dorso medio affixis constant; polline aureo. Ovarium 

 ovato-acutum, tetragonum, gynophoro crasso et elongato evectum , in 

 stylos 3 (aut fortassis h) stigmata crassissima et subovata gerentes nec 

 stamina in alabastro excedentes abit. Fructus gynopodio maxime aucto 

 (nempe circiter pollicari facto) ha3rens, e longo pedunculo pendet, ovum 

 gallinaceum forma et magnitudine imitatur, sulcisque h longitrorsum nota- 

 tur, quibus tandem dehiscentibus in valvas k aperitur; valvse sicca3et quasi 

 crustaceae placentam prominulam ac polyspermam in medio singulae ge- 

 runt. SEMiNAimbricata, monosticha, funiculo longiusculo instructa, ovata, 

 complanata, ô-6-linearia , apice quasi erosa , arillo carnoso pellucido et 

 cupuliformi pro maxima parte velantur. Embrvo foliaceus in perispermio 

 carnoso nidulatur. 



In Madagascaria Noronhle primum, posteaque Thuarsio obvia est. 



In conscribenda praemissa adumbratione, plura et ea prsesertim quse ad 

 fructum (mihi haud suppetentem) pertinent, e Thuarsii scriptis excerpsi. 

 Florem nondum explicatum et anthemia herbarium Jussiseanum mihi 

 ministravit qux Candollius ipse olim viderat. Flos exploratus sepala 8, 

 stamina 6, stigmataque 3, sicut scripsi, manifestavit. 



Thuarsii icon citata, quod ad foliolorum venulas attinet, a natura longe 

 recedit, florumque cymam, bracteis, bracteolis floreque medio omissis, nec 

 non pediculis perperam haud articulatis, rudis tradit ; gemma anthemio 

 axillari vulgo superposita prseterea desideratur. 



Vahing-Viloma (1), auctore Noronha (in Herb. Juss. et Prodr. 

 phyt. manuscripto), apud Madecasses vernacule audit frutex. 



2. Deidainia €onimei a soiiiaiiaDC.,inHerb. Jussiseano et Prodr. 

 t. III, p. 337. = Frutex scandens, undique glaberrimus, ramis foliosis, 

 crassis, medullosis, quasi teretibus,. sed bine et inde, alternis vicibus, an- 



(1 ) Viloma a vilomen quod nutrire interpretatur fortassis derivatur ; voce 

 vahing, auctore Thuarsio in sched. msc, planta volubilis v. frutex scandens 

 Malacassiis designatur. 



