FRAGMENTAI ALTERUM. 57 



stipulalis cl epunclaiis, ealycc gamopbyllo, corolke siiicerae de- 

 iectu, stamjnibws liberis et pcrigynis, ovario uniloculari, phcenlis 

 parietalibus, semincque albuminoso ornncs inter se oongruuot ; 

 iblia vero mine sparsa (quincunciata), nunc disticha, irno et inter- 

 dilm opposita deprehenduntur ; stipulée phetërea caulinee quibus 

 stipantur modo utrumque axillarum latus libérée occupant, modo 

 contra (nempe apud Nisas sinceras) foliis singulis, sicut apud Fi- 

 cus noimullas accidit, solitariœ, caulc gemmaque intermediis, 

 opponunlur, etsi integerrimee manent, nec e duabus sociatis sin- 

 gulae fîeri videntur. Bivinia excepta cujus sepala uno eodem- 

 que ordine digesta valvalim primum sibi invicem béèrent, calycis 

 limbuseduplici alternaque laciniarum série efflcitur ; hisce tamen 

 omnibus (inde sane cum Passifloreis indubia necessitudo jam- 

 dudum ill. Browmo (1) aliisque notata) vix dissimilis et quandoque 

 corollinus impertiri solet babitus , licet pree magnitudine nunc 

 interiores nunc contra exteriores corollam potius mentiantur. 

 Stamina vulgo sepalis dimidio pauciora, interioribus singulatim 

 adversantur, extrorsumque v.introrsumdehiscunt; queedam super 

 antherse fabrica Antidesmatum memoriam ad mentem revocant. 

 Solam apud Biviniam, propterea Homalio analogam , stamina sin- 

 gula staminum fasciculo locum cedunt. Ovarium pro parte varia 

 calyci adnascitur; totum apud Nisas plerasque immersum latet, 

 plus minus emergit in Homalio et Blackwellia, et plane liberum 

 u])ud Calardicas et Biviniam offenditur. Si ad ovulorum numerum 

 sedemque spectaveris, ea modo numerosa s. indéfini ta, modo ge- 

 mina et quidem solitaria, tumque ex utero summo pendulas tum 

 contra ejusdem mediis parietibus aflixa reperies. Quod ad fructus 

 naturam attinet, achsenium seepius rnonospermum calyceque arido 

 ornatum e germine adhérente provenit, capsula autempolysperma 

 et multivalvis ex ovario supero. Seminis tegumen modo nudum 

 est, modo pilis gossypinis preelongis ornatur. 



(I) Cfr. laudati autoris dissertationem de plantis terra? congoensis (éd. gall., 

 pp. 45 et 46), et qureab eodem afferuntur in Tram. Linv. Soc. Lundin., I. XIII 

 (1822), pp. 219 et 222. 



