78 L.-R. TLLASNE. — FLOR^ MADAGASCAR! ENS1S 



V. uivinia f (1) Jalb., in sched. mss. -~ Calyx c sepa- 

 lis 5-6 paribus, ovato-acutis, valvatim primum sociatis, postea 

 patulis, semperque basi breviter cohserentibus. Corolla plane 

 nulla. Discus imo calyci totus adnatus, planus, 5-6-ïobus, lobis 

 obtusis ima sepala tegentibus. Stamina plurima (40-60) in fascicu- 

 les 5-6 subhomœomeros, sepalis alternos, imoque calyci insertos 

 digesta ; filamentis omnibus inter se liberis , exilibus; antheris 

 subglobosis, minutissimis, 2-lobis, 2-rimosis, dorso aflixis et 

 versatilibus. Ovarium globosum, prorsus liberum, 1-loculare et 

 multi-ovulatum ; placentis 4-6 parietalibus, linearibus et in medio 

 ovuliferis ; ovulis anatropis, série multiplici ordinatis, et plerisquc 

 subhorizontalibus. Styli 4-6, brèves, aequales, terminales, caespi- 

 tosi, placentis alterni, persistentes tandemque longitrorsum scissi- 

 les. Capsula ovario conformis, in valvas 4-6 medio seminiferas 

 tota dehiscens. Semina breviler ovato-oblonga, obtomentum gossy- 

 pina; tegmine tenui, scissili ; endospermio carnoso ; embryone in- 

 trario, recto, inverso. 



Bivinia super ovario, fructu seminibusque Calanticam admodum imi- 

 talur, ab ea autem propter sepala valvata, petalorum defectum, staminaque 

 subindefinita et fasciculata removeri meretur. Quoad androcei fabricam, 

 ad Homalium accedit. 



Bivinia simul et Calantica indubiam cum Alsodeis (e Violariearum 

 ordine) affinitatem, dum semina respiciantur, demonstrant. 



Bivinia J allier ti f . = Arbuscula circiter triorgyalis et quod 

 excedit, ramis teretibus, novissimis Qb pubem cinereo-fulvam parce velu- 

 tinis, adultis autem omnino glabratis punctisque albidis copiose notatis. 

 Folia disticho, ut videtur, ordine alterna, ovata v. ovato-lanceolata, acu- 

 minata (acumine modo brevi, modo angusto longoque), basi cuneata, 

 6-8 centim. longa, 3-4 lata, obsolète et obtuse crenato-dentata (dentibus 

 s. crenis postice minute glanduliferis), a tergo primum nonnihil puberula, 

 postea vero omnino glabra, petioloque diutius ob pubem cinereo-fulvo 



(1) Bivinia dicitur in honorem Ludovici-Hyacinthi Boivin, compendiensis, 

 qui in colligendis stirpibus quas tractamus, immature sub cœlo fervido vires 

 exinanivit. Quam de re herbaria bene meritus fuerit concinne enarravit clariss. 

 cornes Franciscus-Hippol. Jaubert, Biviniœ et Calanticœ conditor (Videas com- 

 mentaria Societatis Botanicse GallicaB, t. I, pp. 225-239, anno 1854). 



