FRAGMENTUM ALTERUM. 137 



obsolète emargïnatum abit, totumque staminibus paulo brevius con- 

 sistit; utérus ej us in loculos 2 vulgo singulatim 2- (rarius 3-) ovulatos 

 septocrasso dividitur. Ovula anatropa in funiculis brevibus crassisque ex 

 imo natis utero sese excipiunt, raphemque in septum vertunt. Capsula 

 globosa podogynio brevi pedicelloque siuiul instructa, fructum Prurit 

 spinosœ nostratis crassitudine imitari videtur, seminibus k trigonis ac 

 dorso tantum convexis (sphaerse quadrantem fmgentibus) nec non sub 

 liilo late alteque (oblique) incisis tota oppletur, in valvas 2 tenues, nitide 

 aurantiacas, intrinsecus sulcato-nervosas (siccatas saltem) et stylo dimi- 

 diato sigillatim apiculatas latissime tune uniloeularis debiscit , tropbos- 

 permiaque U brevissima carnosa et reete truncata (compressa) supra 

 podogynium conferta ostendit, placentarum vestigiis in mediis carpo- 

 phyllis vulgo plane deficientibus. Seminis tegumentum crassum, nigrum, 

 levé, glaberrimum et quasi ex corio factum, endospermio corneo duris- 

 simo alboque haeret, cujus in extima substantia, infra hilum, foveola em- 

 bryonis sedes cavatur. Embryo boraotropus , rectus, perquam minimus, 

 ovato-acutus, teres, albusque in partes 2 (cotyledones) breviter hinc scin- 

 ditur. 



Crescere solet ad maris littora, sub arborum major um umbra ; Pervilleo 

 occurrit tum in Macronesi sylvis Lucubeis , tum in insula Keili, Bovinio 

 in sola Macroneso. Flores decembri januarioque panduntur ; fruetus post- 

 quam semina dimiserunt diu ramis maternis lurent, ita ut augusto mense 

 nondum deciderunt. (Herb. Pervillei, un. 379 et 286; Bovinii, n. 2167.) 



Mena- Vogen Seclavis, Pervilleo auctore, vulgo nuncupatur. 



Proximum accedit ad Pittosporum Senaciam Putterl. , Syn. Pittosp., 

 p. 7 (Walp. Repert. Bot. syst., tom. I, p. 250, n. 3), quod est Senacia 

 nndulata Lam., ///. gen., tom. II, p. 96 (DC, Prodr., tom. I, p. 3Zi7 ), 

 Celastrus undulatus ejusd. Lamk. (EncycL but., tom. I, p. 662. — P. Th. 

 Obs. sup. pi. Insul. Afr. austr., p. 37 j, stirpsque apud Mauritianos Bois de 

 joli cœur vernacule dicta (Cfr. Bojehii Hort. Maurit., p. 22); huic au- 

 tem sunt anthemia multo majora, quae scilicet ex umbella linguntur com- 

 posi ta, cujus radii cymamtrifloram v. umbellam sinceram loco floris unius 

 gerunt, aut in racemos v. corymbos mutantur ; ejusdem fruetus crassitu- 

 dine et fecunditate in diversis plantis maxime inaequales observantur ; 

 semina tamen vulgo copiosi tum ex ima capsula tum eplacentis mediis si- 

 muloriuntur, funiculis gracilioribus utuntur, crassitudine mire variant, 

 atque sub hilo minime v. leviter incisa veniunt. Super foliis arbores col- 

 lata? minus discrepant, licet PittosporiSenaciœ Putterl. folia saepius angus- 

 tiora et lanceolata depreliendantur. Istius cœterum, pari modo atque 

 Pittospori Pervillei Bl., calyx pentaphyllus nec, BLUMEipace, 5-fidus dici 

 meretur ; indc nota princeps Senaçiœ generis (Cfr. DC, Prodr., U, 3^7) 

 infirmatur. 



