156 L.-R. TULASNE. FLORjE MADAGASCAR1ENSIS 



C. V* ci 11 ma 11 ni a criocarpa f . — Frutex est cujus rami teretes 

 exilesque ob tomentum densum primitus rulb-ferruginei senescendo gla- 

 brescunt, foliaque copiosa induunt. Haecce3-6 centim.longa,/?^*'o/o gra- 

 ndi, aritice deplanato deinque dilute rufulo-tomentoso utimtur, acjugal-/i 

 e foliolis sessilibus, ovatis vel ellipticis, utrinque obtusis (aut vix acutis), 

 15-25 mi] lim. longis, 10-15 latis, crenato-dentatis, et utrinque ab initio 

 glaberrimis (costa postica vix excepta) , impari consimili superaddito, 

 ducunt. Stipulée assuetœ, a tergo dense pubent, salvis marginibus. Spic/E 

 axillares, ssepe solitariœ, erecto-patentes et densiflorse, foliorum longitu- 

 dinem vix excedere videntur ; axi tereti modice pubente. Flobes plane 

 sessiles, florum W. decorœ et Bojerianœ de fabrica a^muli , marcescere 

 fructusque debiscentes stipare soient. Capsula late ovato-compressa*, 

 stylis aridis glabris ornatse, sesquicentimetrum non excedunt, tomen- 

 toque brevi, denso ac dilute cinereo-rufo totae vestiuntur ; endocarpio ab 

 epiearpio œgre soluto. Semina ovata, exigua , pilis scariosis inaequalibus 

 rigidulis et saturate ferrugineis densissime teguntur, velantur. 



Provenit in Madagascaria BojEEUoque obvia est. 



Zanthoxylu micropbylla Americse calidioris frondibus imitatur, quare 

 fagaroidem dixerim ni Weinmannia pari voce salutata jamdudum exsti- 

 tisset. 



Saxifragaceis, Escallonieas DC. inter , nunc annumeratur For- 

 gesia (Cfr. Endl., Gen. pi., p. 822, n. 4676), borbonicus typus, cujus 

 multiplex affmita s hinc cum Loreliaceis v. Gampanulaceis , illinc cum 

 Onagris v. Saxifrageis, apud Joss^eum ipsum (Gen. pi., pp. 166 et 166) 

 jam denuntiatur. Forgesia a malacassiis terris exulare videtur, in Bor- 

 bonia autem luxuriat (Bovinii berb. Borb., n. 4 290), ibidemque Bereni- 

 cen, typurn novum proximum, comitem assumit cujus diagnosim bic 

 evulgare liceat. 



BKitKMiCE f (1). == Calyx breviter urceolatus, 5-(idus, 

 divisiiris ovalo- s. triangulari-aeutis et patentibus. Petala 5sepa- 

 lis altérais nonnihii longïora, late ovato-acutiuscula, in fauee ca- 

 lycina late sessilia, inter se brevius longïus marginibus coales- 

 cunt , corollamrjue propterea gamopbyllam et îhséqiip modo 

 5-seclam v. parlitam sœpius struunt. Stamina 5 cum petalis, 

 cpigyna nempe, inseruntur, iisdem alterna, prorsus libéra et in - 

 clusa; fdamentis planis, basi vix dilatatis; antheris continuis, 



(1) Cognomen e loco stirpis natali desumitur. 



