206 J. GAY. RECHERCHES SUR LES CARACTÈRES 



Fragaria nilgerrensis Schlechtend. 



jFc robusta, jlageïlifera, macrophylla, villosissima, icosandra: 

 flagellis crasse fdiformibus , in sympodium exlructis ; foliis trifolio- 

 latis, folioïis ellipticis, sessilibus omnibus; caulibus racemoso-cymo- 

 sis, 3~k-floris, pedicellis defloratis parum arquatis\ pube petiolorum 

 et caulium pedicellorumque copiosissima, patentissima ; calyce villoso, 

 œqualiter Ib-denlato, dentîbus integerrimis , fructu malurescente 

 erectis\ petalis parvis, obovatis , utrinque vage pilosisl; filamentis 

 receptaculo ovariifero juniore brevioribus ; fructu (immaturo) caly- 

 cem vix excedente, hemisphœrico vel globoso, inter carpella superfi- 

 cialia piloso . 



Fragaria elatior Wight Cat. n. 1005 (ex Arn.). — Wight et Arn. 

 Prodr. FL penins. Ind. or. I (18§lï),p. 300 (quoad loc. nat., ex- 

 clusa diagnosi ab pi. angl. quœ petita). — Non Ehrh. 



F. nilgerrensis Schlechtend. in Metz pi. Ind. or. exsicc, editore 

 Hohenackero, n. 1578 ! (ann. 1854). 



Vernacule in montIBùs Nilghiri Nerrou Madje et Neïla Maully 

 (Leschenault in herb. Mus. paris.). 



Habitat in Indise orientais peninsula, parte cum austro-occi- 

 dentali tum boreali-orientali, regione utrobique montana et tempe- 

 ràta, nempe in montibus Nilghiri (1), orge malabaricae finitimis, 

 lat. bor. 12°, long. Greenw. 76° (Leschenault! et Metz! in herb. 

 Mus. par.), nominatim circa Utacamund, 7197 ped. angl. s. m. 

 (Perrottet! ibid.), inque montibus K/iasia, îat. bor. 26°, long. 

 Greenw. 92°, ped. angl. 5500 s. m. (J . Dalt. Hook. et Th. Thoms.!). 

 — Descriptio ex plantis imprimis Nilghirensibus ab Hook. et 

 Thoms. communicatis. 



Herba dense csespitosa, sicea obscure virens, flagellis instructa 

 1-2 pedalibus (D. Hook. in litt. de pi. Khasiana) repentibus, in 



(4) Scriptura hucusque incerta hice montes aliis Nelly Gerry, aliis Neilgher- 

 ries, aliis Neelgherries, aliis Neelghiri, aliis Nilagiri, aliis Nilghiri vel Nilgiri 

 audiunt. Hookerum fil. et Thomsonium sequimur, Nilghiri in Flora sua indica, 

 tom. I inque mappa adnexa scribentes, quibus igitur auctoribus forma nominis 

 adjectiva nilghirensis esset, vel nilghiricus, a, uni. 



