344 C. M. GOTTSCUE. 



PHRAGMICOMA. 



34. P hragmicoma sandviœnsis Gottscbe ," Icon. Hepat., inédit. 

 Phr. caule repente ramoso, ramis procumbentibus flexuosis iterum 

 ramosis, pinnis fere ubique gequilatis; tbliis imbricatis semi- 

 verticalibus obovatis integerrimis obtnsis apiee rotundo, mar- 

 gine ventrali basi in lobulum magnum oblongum sulco longi- 

 tudinali impresso notatum margine 3-5 denticulis parum pro- 

 minulis armatum vel interdum tantum répandu m complicatis; 

 amphigastriis imbricatis rotundis suborbiculatis integerrimis 

 concaviusculis apice et marginibus subreflexis, fructu laterali 

 (propter innovationem semper prgesentem), periantbio ovoideo 

 subcompresso ad basin usque 9-plicato; foliis involucralibus 

 lobulo elliptico integerrimo piano (plerumque in altero folio 

 involucrali déficiente) amphigastrio obovato-orbiculari apice ro- 

 tundo (nec retuso). 



Phragmicoma bicolor Montagne, in Herb. Mus. Paris., 

 fol. 120. 



Habitat in insulis Sandvicensibus, ubi planta fructifera a cel. 

 Gaudicbaud mensibus septembre et octobre anni 1836, in itinere 

 navis la Bonite circa terrain collecta est. (Herb. Mus. Paris., fol. 

 n° 120 et fol. 180.) 



Stirpis longitude* e frustulis nobis traditis non cognoscenda ; cum foliis 

 1,80 millim. lata; folia 1,20 millim. longa, parte latissima lmillim. me- 

 tiuntur; amphigastria 0,50 millim. lata, 0,40 millim. alta; perianthium 

 1,25 millim. longum, 0,75 millim. lalum, ventre 3 et dorso h plicis cari- 

 natum. In foliis coctis iodeto zinci cellularum circuitus anguste coloratur, 

 quod maxime et latiori tractu in longioribus parietibus lateralibus per- 

 spieitur, unde strise violaceaa folium a basi ad apicem percurrere videntur. 

 Differt haec planta a Phragmicoma bicolore originali, a qua, si juxta 

 posita3 sunt jam nudo oculo bene dignoscitur, foliorum forma, lobulo 

 aliter conformato margineque ventrali minus longe inflexo, et plicis pe- 

 rianthii altius descendentibus ; iisdem fere notis a Phr. torulosa diversa est. 



Tab. 16, fig. 10-24. Fig. 10, perianthium. Fig. 11, section trans- 

 versa perianthii. Fig. 12, perichgetium a ventre visum. Fig. 13, perian- 

 thium in perichaetio. Fig. 14, sectio transversa perianthii. Fig. 15, folia 



