ANTHOSTEMIDEARUM EUPHORBlACEARUM. 193 



I. ANTHOSTEMA A. Juss. 



Char. gen. Flores monoici. 



Fl. m asc— Calyxnioiiophyllus,insequaliter5-6-dentalus, niem- 

 branaceus. Stamen unicum, cui filamenlum centrale, subulatum, 

 erectum; anthera terminalis, lateralisve, bilocularis, loculis rima 

 lorîgitudinali dehiscentibus, polline pulvereo. 



Fl. Foemin. — Calyx eampanulaius, monopbyllus, insequaliter 

 3-5-dentatus, dentibus ad marginem serrulatis. Germen centrale, 

 triloculare; loculicalycislaciniisoppositi (quum utriusque numerus 

 idem est). Ovarium ad apicem panlisper attenuatum , inde stylo 

 continuum crasso, columnari, dein triparlito; styli laciniis obtuse 

 bilobis, intus stigmatosis necnon canaliculatis. Germinis loculus 

 quisque uniovulatus. Ovuli apex processu quodam placentarii 

 tectus, cujusbasiscylindrica profundepermicropylem adnucellum 

 pénétrât. 



Fructus capsularis tricoccus ; coccis bivalvibus, monospermis. 

 Semencompressum, testa nitida, fusca, apiee carunculato. Carnosi 

 albuminis centrum embryo occupât planus, radicula supera, cy- 

 lindrica, cotyledonibus planis, basi subauriculalis, lateralibus. 



Arbores in Africa calidiore indigense, ramis glabriuseulis, foliis 

 alternis, simplicibus, integris, coriaceis, glabris, nitidis, venosis, 

 petiolo brevi, bislipulato. 



Florum axis ramosus, divisuris adspectu articulatis, sed vere 

 bractearum cicatrices caducarum gerentibus. Ramulus ulerque 

 florem fœmineum terminalem unum gerit infraque parum inflatus 

 pedicellus. Subtus bractese duse suboppositse in axilla gemmam 

 gérant, super quas braeteae quatuor alise, latere bi vel rarius uni- 

 glandulosse, latérales primum, et regularitercircum florem fœmi- 

 neum dispositse, dein uno tantum latere dejectge florem fœmineum 

 jam non cingentes et false terminales quoque videntur. Quarum 

 in axilla bractearum, florum masculorum glomeruli, seu bipares, 

 seu ssepius unipares exstanl. Pedicellus fœminei floris crassus, 

 marium autem tenuior, cylindricus, infra calyccm articulatus; 

 cujus pars inferior post florum occasum persistit. 



4 e série. Bot. T. IX. (Cahier n° 4.) » 13 



