KEVISIO SELAGINELLARUM HORTENS1UM. lo 



ochraceo fuscescentes, — mm. crassae, longe et sparse verrucosse, verru- 

 cis cylindricis obtusis vel truncatis. Maerospora?, albao, \ mm. crassœ, 

 inconspicue et laxiusculereticulataï. 



20. S. viïiculosa KL in Linnsea XVIII, p. 524 ; Spr 4 monogr. 

 II, p. 186; Mett. Fil. h. Lips. p. 124. 



In Columbia. Ab affîni précédente facile distinguitur stolonibus epi- 

 gseis gracilioribus (nonnunquam pedis longitudine), viridibus et foliis 

 albidis obsitis ; surculi frondiformis stipite breviore viridi ; foliis laterali- 

 bus minus acuminatis, margine anteriore usque ad médium et posteriore 

 prope basin densius et mollius ciliatis, basi anteriore in auriculam unci- 

 natam adnatam productis. Microsporse lateritiaa, ™ mm. erassse, ssepe 

 tetraedrice cohérentes, verrucis paulo minoribus, quam in précédente, 

 obsitse. Macrosporae albae, iis praecedentis magnitudine et sculptura simi- 

 les, sed vix conspicue reliculatae. Folia lateralia, nonnunquam etiam 

 ramuli , a3que ac in praecedentibus , siccitate paululum sursum invol- 

 vunlur. 



Cl. Spring hanc et praacedentem in sectionibus longe remotis colloca- 

 vit, priori caulem pleurotropum, posteriori caulem goniotropum adscri- 

 bens. Equidem in utraque specie eamdem caulis conformationem observavi, 

 caulem scilicet dorso convexum, facie planiusculum et siccitate sulco 

 mediano leviter exaratum, utroque latere denique leviter sulcatum. 



21. S. flabellata Spr. monogr. II, p. 174; Lycopodium fia- 

 bellatum L. 



In insulislnd. occid. et Columbia, nec non(var. (3. Spring.) in Peruvia 

 et Philippinis. In herbario Kunthiano spécimen e Museo Parisiensi com- 

 municatum asservatur, cujus schedulaa patria « Tenerifïa » inscripta est, 

 ubi haac species neque ab auctoribus, qui de Flora Canariensi scripse- 

 runt, indicatur^ neque a peregrinatoribus recenlioribus reperta est. Planta 

 hortensis cum spontanea Antillarum notis essentialibus quidem convenil, 

 sed habitu valde recedit, surculis humilioribus, brevius pyramidatis, magis 

 expansis, laxioribus, ramis longius excurrentibus, medio dilatatis et apice 

 decrescentibus, arcuatim recurvatis, foliis denique majoribus et minus 

 confertis gaudens. Neque S. flabellata (3. expansa Spring (Sel. anceps 

 Presl.) secundum specimina herbarii regii plantaa hortensi respondet. A 

 praecedentibus facile distinguitur. Stolones epigcei, tenues. Caulis e viridi 

 tlavescens, anceps, facie et dorso convexus et subangulatus. Ilamorum 



