REVISIO SELAGINELLARUM HORTENSIUM. 81 



mato imbrieatis, caulera omnino occultantibus, lateralibus dorso 

 convexis, late ovatis, obtusis, margine anteriore late membrana- 

 ceis tenuissime fîmbriatis, basi subpeltatis ciliolatis ; intermediis 

 paulo minoribus, ovatis, obtuse apiculatis, albo-marginatis, cilio- 

 latis, enerviis; bracteis late ovato-triangularibus, margine late 

 membranaceis, minute fîmbriatis. 



Hab. in Mexico, Texas (Wright), nec non sec. Spring in California et 

 Peruvia. In hortis hucusque desideratur. Inter rosulatas forte pulcherrima, 

 maxime concinna, supra amœne viridis, subtus variegata, nitidissima, 

 foliis lateralibus scilicet versus marginem posteriorem coriaceis viridibus, 

 versus marginem anteriorem tenuissime membranaceis, albidis, medio 

 fusco-luteis, astate demum omnino griseo-fuscescentibus. Folia intermedia 

 la teralia supra maximam ad partem tegunt, plana vel convexiuscula, non 

 carinata, basi peltata. Nervus neque in foliis lateralibus, neque in inter- 

 mediis conspicuus. Spieae brèves (2 lineas longse), ramulis foliosis non 

 angustiores, exacte tetragonse. Bracteae quam in S. pilifera multo latiores, 

 breviter acuminatse, muticse, medio virides, ad latera pallidse. Microspo- 

 rangia reniformia, transverse latiora, tumicla. Microsporse coccineae, tetrae- 

 drice conjunctse, ultra — mm. crassœ, granulatse. Macrosporse flavescentes, 

 | mm. crassse, grosse et irregulariter reticulatim exsculptœ. 



b). Articulais. 



a. Repentes. 



* Vage ramosse, spicis lateralibus sessilibus. 



28. S. hortensis Metl. Fil. h. Lig|pj. p. 125; S. denticulata 

 bortorum, née auctorum ; L. {Selag.) Kraussianum Knze. in Lin- 

 nsea XVIII, p. 114 (ex parte?); S. mnioides Spr. monogr. p. 123 

 (ex parte?). 



Antiquissima et vulgatissima hortorum species (in hort. Carlsruhano 

 ante annum 1820 culta), in hortis ubique pro S. denticulata habita et ab 

 ipso Spring cum hac confusa, quam Mettenius denique propriam et a 

 S. denticulata omnino alienam esse demonstravit. Ex hort. van Houtte 

 sub nomine erroneo S. pectinatœ quoque accepimus. 



Patria Sicilia (ad montem Etna, Sello 1823; herb. Kunth), Madcira? 

 (« prope St. Anna » ; herb. A. Br. nescio a quo lecta) et ad promonlorium 

 4 e série. Bot. T. XIII. (Cahier n" 2) 2 6 



