EXP0S1TI0 LICHENUM NOV^E CALEDONIjE. /jt 



TniB. VI. - MM ALINE!. 



19. Ramalina calicaris f. Ecklonii (Spr.) Nyl. Syn. p. 295. — Ad 

 ramos (DD. Pancher et Delaplanche). 



Trib. VII. - PARMELIEI. 



20. Stictina argyracea var. crenata Nyl. — Diflert a typo laciniis 

 brevioribus crenatis et crenato-lobalis. — Ad cortices in sylvis (coll. 

 Vieill. n° 1797). — Variât quoque ibi (isidiophora), thallo pro parte 

 valde isidiophoro (coll. Vieill. n° 1799). 



21. St. quercizans Nyl. Syn. p. 3M. — Coll. Vieill. n° 1801. 



22. St. filicina var. marginifera (Mnt.) Nyl. Syn. p. 3/i9. — 

 Tenera (thallo plumbeo tenelle membranaceo et anguste diviso) sterilis; 

 fortasse propria species. — Legit D. Vieillard (coll. Mus. Colon. n° 8/i). 



23. St. Mougeotiana (Del.) Nyl. Syn. p. 340. — - Coll. Vieill. 

 n« 1800, 1802. 



2/i. Sticta carpolomoides Nyl. Syn. p. 35/i. •— In Kanala, in syl- 

 vis montanis (coll. Vieill. n° 1798, et n. 79 in Prodr. N. Caled. 10 hue 

 pertinet). — Frondes longit. 2-3-pollicares vel minores, subtus fusce- 

 scenti-tomentellœ aut alibi omnino pallidse. Spora3 incolores 3-septata3, 

 longit. mm , 030-32, crassit. mm ,009-0 mm ,010 (1). 



(1) In mea Syn. p. 362 error latet sub « Sticta obvoluta », ut animadverti 

 jam in Lich. Scandin. p. 95. Typica obvoluta Ach. est Sticta (e regione Freli 

 Magellanici, ad truncos arborum) thallo cinereo-flavido pallidiore, gonidiis veris, 

 sporis fuscescentibus majoribus (longit. mm , 025-32, crass. mm , 010-11). At 

 ab eadistinguenda est Stictina hirsitta (Mnt. pro parte, nam cel. Montagne suam 

 «hirsutam» etiam commiscuit cum Sticta [obvolula Ach.), granulis gonimis, 

 thallo magis citierascente (lurido-pallescente), sporis fere incoloribus angustio- 

 ribus (long. mm , 023-26, crass. mm , 007-8); in var. Guilleminii (Mnt.) sporae 

 œque sunt crassae, sed interdum longitudine usque mm ,035. In Chili occurrit 

 Siiciina hirsuta et (ex hb. Petropol.) quoque in Brasilia. Sticta obvolula Ach. 

 datur in Lechl. PI. Magell. n° 1010. — Hac occasione quoque observare liceat, 

 Stictam granulatam Bab., quas in Nyl. Syn. p. 340 inter Stictinas descri- 

 bitur, rêvera esse Stictam, locum systematicum habentem prope Stictam obvo- 

 lutam. Etiam ante indicavi, Stictam scrobiculatam (Scop.) ad Stictinas esse 



