3()G \\. Ml %MH It. 



pinis et alpinis Soralensibus, quas regiones edilas i ta respeclu 

 lichenographico speciatim examinare licet; atque prima quidem 

 vice regionem exoticam alpinam seorsim eu respectu scrutari 

 huic commentariolo contigit. D. Mandon plurimos reportavit 

 lichenes saxicolas et terrestres, quos vulgo botanici in terris exoti- 

 cis iter facientes omnino vel fere omnino negligunt; multa igitur 

 etiam ob banc eausam cognitioni vegetationis de qua agitur geque 

 ac distributionis Licbenum in génère contribuit collectio Mando- 

 niana et laude peculiari est admodnm digna. 



Inveniuntur in collectione haece 97 species, per tribus singulas 

 modo seqaente distribuas, atque simul indicantur in eadem tabula 

 statistica quali numéro singulae tribus species europseas continent. 

 Sic ex. gr. Gollemei adsunt 11 , et ex eo numéro k Europam habi- 

 tant, et sic porro pro tribubus ceteris. 



Species Earum europaeap. 



Collemei 11 4 



Bseomycei 2 



Cladoniei 7 4 



Stereocaulei 2 



Siphulei 2 1 



Usneei 2 1 



Raraalinei 3 1 



Peltigerei 3 3 



Parmeliei. . , 25 12 



/Gyrophorei 3 



Lecanorei 23 15 



Lecideei 11 10 



Pyrenocarpei 3 2 



Summa 97 53 



Yidere ita licet species 53 esse europœas e toto numéro 99, hoc 

 est ultra dimidiam partem vel fere 55 pro C, at accuratius enume- 

 rationem infra expositam consideranti etiam patet in regione edi- 

 tiore (vel ultra 3000 metrorum supra mare) plurimas species esse 

 europaeas. Simul quoque hic probatur, quod antea in scriptis meis 

 attuli, lichenes saxicolas omnium latissimam prsebere distributio- 

 nem geographicam. Graphidei desunt; Pyrenocarpei paucissimi 

 observantur. 



Additis nunc speciebus,quibuscum proestantissimus D. Mandon 

 ditavitlichenograpbiam Andinam, enumeralis conspectu synoplico 



