350 al. ïîi\«.i 



nemide mollissima , Anabasi annua, Girgensohnia imbricata 

 Anabasearum numerum auxit. 



Caeterse omnes species, quae a variis auctoribus Anabaseis 

 adscribebantur, aut prorsus nil aliud, nisi modo enumeratœ, aut 

 omnino e tribu excludendse sunt. 



§ III. — Generum Anabasearum auctores. 



Primum Anabasese, utut innotuere, characteribus carpicis 

 nondum rite perpensis, variis, prset'er Anabasin, generibus salso- 

 laceis jam notis adscribebantur; imo Pallasius, characterem a 

 seminis situ depromtum nihili fere faciens, Anabaseas sibi notas 

 tum Salsolse, tum Polycnemi generi junxit, Anabaseos genus ad 

 species calyce trialato instructas rcstringens , excluso tamen 

 Ofaislone. Primus M. a Bieberstein (1. c.) hoc charaetere ad distin- 

 guendas Anabases a Salsolis, usus esl, et Girgensohnian opposi- 

 tifloram, Noœam spinosissimam , Ofaiston, Halogetonem glome- 

 ratum ad Anabaseos genus retulit ob semina verticalia, simul 

 tamen et Seidlitzianam floridam seminibus horizontalibus a tribu 

 discrepantem ; eseteras in génère Polycnemi relinquens, quae tune 

 demum a Schradero, ut supra jam memoravimus, itidem Ana- 

 baseos generi adnumeratse sunt. 



C. A. Meyer, Salsolaceas florse altaicœ tractans, quatuor consti- 

 tuit gênera semine verticali prsedita; Anabasin, Brachylepidem, 

 has Anabasearum nomine designans ; Halogetonem et Halimocne- 

 midem Salsoleis associans , has ulteriores slaminodiorum defectu 

 sejunctas esse ratus, prœtervidens in pluribus speciebus hue ab 

 illo ductis staminodia perfecto evoluta adesse. 



Monographiam totius ordinis suscipiens cl. Moquin-Tandon 

 primum quidem (Nouv. ann. se. naL, IX, 24) Brachylepidis 

 genus rejiciens et Anabasi jungens, tune demum (Chenop. 

 Enum.) gênera Meyeriana intégra admisit, adjecta solummodo 

 Cornulaca, primum a Delile (1. c.) descripta , neglecto tamen 

 génère Nanophyli, paulo antea a Lessingio (Linn. IX, p. 197) 

 ob staminodiorum prgesentiam a Halimocnemidibus Meyerianis 

 jure distincto et jam ab Endlichero (Gen. pi. p. 299) recepto. 



