HISTOIUA ANABASEAUUM. 355 



fusco-eolorata; embryo rarius ex toto flavicanti-albidus, plcrum- 

 que, si omnino maturus, rostellum pallicle flavescens, cotylcdones 

 vero atrovirides, oleo viricli rcpletij rostellum, cotyledonibus 

 plerumque multo longïus, raro simplicem tantum, sœpissime 

 dupliccm gyruin complète absolvons; apice in semine a latcre 

 compresso scmper antieo, vel exacte basilari, vel subadscendente, 

 vel apicali et tune applicito sub styli basi desinente, vel porrecto, 

 a basi styli remoto. 



Plumula plerumque in cauliculi rima sub cotyledonibus inckisa, 

 at satis conspicua, plerumque tetraphylla, foliis gequalibus vel 

 insequalibus, rarius diphylla, vel minutissima. 



§ V.— Gênera limitandi rationes. 



Gênera, eo modo quem supra exposui, ab autoribus constituta 

 accuratiori examini subjiciens et characteribus mox expositis illa 

 adaptans, haud naturse congrua esse perspexi; nituntur enim cha- 

 racteribus vel omnino factitiis, vel minoris momenti, neglectis 

 characteribus gravissimis. Signa enim characteristica ad limitanda 

 gênera hucusquein usum vocata, et ssepe ex incornpleta singula- 

 rum specierum notitia depromta, hsec sunt: 1° sepala post anthe- 

 sin varie mutata, vel non mutata; 2° staminodiorum praesentia vel 

 defectus ; 3° rostelli directio ; 4° antherarum structura : 5° styli 

 stigmatisque conformation 6°numerus partium varîus ; denique et 

 1° caulis structura, tum articulati, tum continui. Quibus charac- 

 teribus varii autores varium tribuunt pretium; C. À. Meyerus sta- 

 minodiorum prœsentiam majoris momenti quam seminis situm 

 verticalem ipsumratus, rostelli directionem nihili fecit; at Fenzl 

 rostelli situm inter graviora signa recipiens, characterem a stami- 

 nodiis tum omnino negligit, nt in Halogetonis génère, tum illo 

 solo gênera dirimit, ut Halimocnemidem a Nanophyto, et s. p. 

 Omnes vero ordinem tractantes autores duos characteres hucusque 

 omnino neglexerunt, variam dico œslivationem calycis, et situm 

 seminis compressi ad axin vel ad bracteolas relativum. 



Dicti illius : « characterem non facere genus, sed genus cha-» 



