356 AL. BUNGE. 



raclèrent » equidem memor, simulque apophthegma Linngeanum 

 reputans : « Characterem naturalem generum plantarum funda- 

 mentum esse », assidue in generum limites naturales simulque in 

 affînitates, quibus singula gênera inter se junguntur, inquirens, 

 multurn desudavi. Nam maximse diffieultates oriebanturin perpen- 

 dendo pretio cuivis e singulis eharacteribus tribuendo. Via, de 

 relative- characterum pretio me certiorem redditurus, quam secu- 

 tus sum, hgec fuit : sedulo examinais diligenterque descriptis 

 omnibus speciebus, quae hucusque ad Anabaseas referebantur, et 

 rejectis omnibus immerito huic tribui adscriptis, omnes in gênera 

 vel subgenera numerosa, vere naturalia, i. e. omnibus eharacte- 

 ribus floralibus et carpicis, simul veroet habitu congrua disposui. 

 Quas sectiones numerosas tune cohibens, 16 gênera statui quorum 

 duodecim jam nota : 



1. Anabasis L. excl. spp. pi. 



2. Brachylepis C. A. M. excl. spp. 



3. GirgensohniaM. 



h. Noœa Moq.-Tand, excl. spp. pi. 



5. Ofaiston Rafin. 



6. Halogeton C. A. M. ex parte, Halogetonis sect. Euhalogeton Fenzl. 



7. Agathophora (Halogetonis sectio) Fenzl. 



8. Cornulaca Del. 



9. Nanophytum Less. 



10. Halimocnemis C. A. M. ex parte. 



11. Halanthium G. Koch. emend. char. Moq.-Tand. 



12. Halocharis Moq.-Tand. excl. sp. 2 a et 3 ia . 



Quatuor vero nova : 



13. Petrosimonia, i. e. Halimocnemides autorum, semine a dorso com- 

 presso prseditse. 



lli. Halarchon, i. e. Halocharis vesiculosa, stigmatis structura insignis. 



15. Gamanthus, i. e. Halimocnemidis et Halocharis aut. species, calyci- 

 bus immutatis, sed floribus bracteis increscentibus conferruminatis 

 etincîusis. 



16. Halotis nov. gen. et sp. 



Quae quidem gênera, vel si mavis parlim subgenera, seeun- 

 dum singuios eharacteres multifariam consociavi, ut facilius diju- 



