HISTORIA ANABASEARUM. 



301 



Tabula I. Differentias generum Anabasearwn indicans. 



Ofaiston 



Noœa 



Girgensohnia.. 



Anabasis 



Brachylepis.. . . 

 Nanophytum.. 

 Pelrosimonia.. 

 Halocharis.. .. 

 Gamanthus... . 



Halarchon 



Halirnocnemis. 



Halolis 



Halanthium... 



Cornulaca 



Agathophora . 

 Hilogeton 



6 

 



ANABASEARUM RATIONES PHYTOGEOGRAPHICiE. 



§ VI. — Stationes. 



Anabaseoe non nisi in solo salibus imbuto crescunt, qua in re 

 iiiter Salsolaceas infra Salicornias tantum positse, simulque sesta- 

 tem siccam et solem fervidum exigunt, tamen et frigorum patien- 

 tes sunt; plerseque quidem soluni depressum requirunt, atlamen 

 et in editissimis planitiebus saisis, quamvis rarius occurrunt, ut 

 Halogeton tibeticus, in elevatione 10-12,000 r s. m. crescens. 



§ vu. 



Patria. 



Omnes Anabasese hueusque notse in ter 11° et 130° longït. 

 orient, et inter 52° et 28° lalit. bor. crescunt; veteris igitur orbis 

 propriae sunt. Tribus speciebus exceptis cœterae 57 in Asia vigenf, 

 quorum 19 Asise proprise; dimidium fere omnium specierum Per- 

 sidem et Afgbanorum regnum incolunt. Ne tamen hic multus 

 sim(l) in disquisitione de extensione et distribulione Anabasearum 



(1) Disquisitiones uberiores in Chenopodiacearum lotius ordinis distributio- 

 nem geographicam institutas, alio locoet tempore dare in animo est. 



