362 AL. RUNGE. 



instituenda, lectori benevolo commendem tum tabulam, patriam 

 singularum specierum indicantem, tum mappam geographicam 

 ea rationes has satis illustrâtes ratus. Nonnulla tamen momenta 

 urgere liceat. 



1° Latissimam aream ab oriente ad occasum occupant gênera 

 Salsoleis propiora : Anabasis, Haloxylo proxima, et Halogeton, 

 cujus species maxime orientalis jam seminum fabrica in Salsoleas 

 transit ; barum species ab ultima statione occidentali ad extremum 

 usque tribus limitem orientalem diffusse surit. 



2° Gênera Halogetoni, latissime, speciebus tamen longe disjec- 

 tis nec aream continuant occupantibus, diffuso hinc proxima: 

 Cornulaca et Agathophora, austrum versus ultimas tribus limites 

 attingunt, nec ultra 33° boream versus adscendunt, illinc vero 

 affine Ofaiston omnium generum minimum ambitum austrum ver- 

 sus habet. 



3° Petrosimoniœ genus, ut supra monui, imum inter omnes 

 Anabaseas tenens locum, omni ornatu fere orbatum, a centro 

 gregis altissime boream et regiones boreali-occidentales versus 

 aberrat. 



4° Gênera Physandrearum, antherarum fabrica ôrnatissima, et 

 summum locum non tantum inter Anabaseas, sed, mejudice, in 

 toto ordine occupantia, non nisi in Asia crescunt, et in medio 

 totius tribus coacervata sunt; area simul singularum specierum et 

 plurium generum valde restricta, ut docent Halanthia omnia, 

 Halotis, Halarchon, Halocharites plerseque. 



5° Noœœ genus a ceeteris remotissimum et fere cum Salsolis 

 confluens, déserta a mari Caspio . usque ad Songariam extensa 

 omnino fugit, et occidentalia et australia loca prsefert. 



Ordo SALSOLACE^E (L. class. pi. partim). 



Sepala sestivatione quincunciali 5 vel pauciora, raro nulla, basi 

 plus minusve connata, herbacea vel membranacea. Petala nulla. 

 Staminodia 5 inter calycem et stamina sepali alterna distincta 

 vel nulla. Stamina 5 vel pauciora hypogyna vel perigyna, disci 

 margini vel extus inserta, rarissime epigyna. Antherse bilo- 



