234 H. F. HANCE. 



Chœtariam, arista persistent! ; priusque distinxit, levissimo sane charac- 

 tere, aristae nempe inter glumellee lobos insertione. Heec omnia iterum 

 conjunxerunt Trinius et Ruprechtius (Spec. Gram. stipac.,\).99) très 

 constituentes sectiones, Chœtariam, ut supra, Arthratherum, setis aristae 

 caduca? nudis, Stipagrostidem, setis aristae caducae pennatis, ultima 

 Arthrathera plura Neesiana complectente. Notse e setis nudis v. phimosis 

 desumptae certe flocci faciendae, nam in Aristida ciliata £. lanata, testi- 

 bus Trinio et Ruprechlio, setae latérales utrumque praebent characterem, 

 et, inter species cseteroquin proxime affines, aliae habent setas latérales 

 nudas alise plumosas. Sed de aristae articulatione aliter sentio, etquidem, 

 nisi omnino illogici essemus, necesse est nobis genus Stipagrostidem 

 admittere, a genuinis Aristidis (seu Chœtariis Beauv.) arista decidua 

 distinctam, ideoque duas posteriores sectiones Trinianas complectentem. 

 Genus Brunonianum Streptacltne enim a Stipa unico charactere aristse 

 inarliculatae differt ; illud tamen ab omnibus agrostographis receptum 

 satis constat; et, profecto, plane absurdum foret Stipagrostidem agno- 

 scere nolle, nisi etiam Streptachnen pro mera Stipœ sectione reputa- 

 rem us. 



Poa ciucENsis, sp. n.; paniculse terminalis oblongœ 2-6-po]lica- 

 ris ramulis 1 2-1 8— verticillatis capillaribus scabriusculis inœquali- 

 bus, majoribus iterum verticillatis; spiculis longe pedicellatiscire. 

 6-floris, glumis acutatis carina scabriusculis, glumellis basi liberis 

 apice membranaceo obtusis muticis feredimidio brevioribus ; foliis 

 linearibus planis nervosis margine scabiis apice acutiusculis, 

 ligulis productis oblongis acutis, culmo simplici debili adscen- 

 dente, radice annua exili fîbrosa. 



In Tauro cilicio. (Kotschy, Coll., n. 529.) 



Habitus Airœ cujusdam. 



Fortassis hoc est gramen quod cel. Boissier crédit se inter 

 Kotschyanas stirpes olim vidisse (Diagn. pi. or., V, p. 72) et pro 

 Nephelochloa sua habuit. Nephelochloam nondum vidi, sed ut- 

 cunque sit, ciliciam plantam Pois legitimis adscribendam esse 

 nullus dubito. 



Obs. — In tertio volumine Flor. Ind. batav., p. 399, Miquelius, 

 gramineas enumerans, haec habet « Species dubia quoad genus incerta : 

 Melica réfracta Roxb. » Liceat adnotare quod, ex ipsius Roxburghii 



