360 J. TRIANA ET J. E. PLAKCUON. 



Plumier, dont nous établissons de la manière suivante les caractères et 

 la synonymie. 



17. Paullinia Plumierii -j-, seandens cirrosa inerrnis , foliis 

 petiolatis biternalis, petiolis secundariis anguslissime marginatis 

 (non vere alatis) communi obsolète angulato nudo, foliis rhom- 

 boideo-ellipticis v. oblongis terminalibus basi cuneato-attenuatis 

 omnibus apice infra supra médium grosse obtuse crenato-serratis 

 rigide membranaceis opaeis glabriusculis subtus ad nervorum 

 axillas scrobiculato-barbatis, thyrsis raeemiformibus longe pe- 

 dunculatis bicirrosis v. sessilibus ecirrosis multifloris, cymulis 

 lateraîibus sessilibus confertis, calycis tetraphylli foliolis, sicut 

 inflorescentia tota pube adpressa pallide fulva indutis, capsulis 

 parvis sessilibus turbinato-trigonis valvis dorso ala latiuscula mar- 

 gine undulato-repando ornatis. 



Cururu seandens enneaphijllajructuracemoso rubro, aute rubro 

 lutescenteVlum., mss., in Biblioth. Mus. paris., t. Il, tab. 137 (1). 



Cururu seandens enneaphylla , fructu racemoso, rubro Plum., 

 Nov. Gen., p. 3/i. 



(1 ) Nous croyons devoir insérer ici la description originale et inédite de Plu- 

 mier : 



Caulem seu palmitem habet sarmentosum haec planta, magis quam pollicem 

 crassum cortice e bœtico rubescente indutum, superque allissimas arbores et 

 sepes sarmenta emittentem longissima lentissima viticulisque tenuibus longis et 

 bifidis vicinis arborum ramis sese annectentia. Ex viticularum opposito pedieulus 

 singularis procedit tenuis, 1res aut quatuor pollices longus, novemque folia dé- 

 ferons terna et lerna fere cuspidata, paucis denticulis crenala, laete et lucide 

 virentia et varias magnitudines sortita, qusedam namqne vix pollicem sunt longa, 

 cœtera vero ut plurimum très pollices longa insunt. Ex quorundam pediculorum 

 folia hœc deferentium alis ramusculus interdum exoritur crassiusculus magis quam 

 semipedem longus floribusque racematim onustus exiguis, rosaceis quatuor aut 

 plurimum petalis subrotundis, concavis subcandidis et in orbem positis con- 

 stanlibus . ex quorum calyce etiam quadrifolio surgit pistillum quod dein abit 

 in fruclum fere pyriformem , trigonum ex auro luteum, tribusque costis 

 rubentibus discretum, in très partes a summo ad imum dehiscentem, tribusque 

 seminibus fœtum carnosis rotundis nigris, calyptraque tenerrima et candidissima 

 contectis. Plantam reperi apud insulam Martinicanam versus illam regionem quae 

 vulgo le quartier du Prêcheur dicitur. 



