100 J. CiAY. 



Carregnoa lutea Boiss., Voy.bot.Esp. (1839-/15), p. Q0b(fasc. 19°, 

 qui ann. 1842 die l a M art. publ. juris faclus). 



Tapinœgle humilis W. Herb., in Bot. Reg., XXX (1847), tab. 22, 

 fig. 4 (scapus florifer sine bulbo et foliis, flore ita depicto ut tubus, 

 quasi absens, non appareat). 



Amaryllis exigua Schousb., Marokk. (1800), p, 160 (pi. tingit., 

 eadem sine dubio quœ hispanica, coronœ rudimento prœterviso). — 

 Roth, Neue Beitr., I (1802), p. 190. — Ejusd. in Ann. of Bot., II, 

 p. 26. — Gawl., Revis, in Journ. of se. and arts, II (1817); Exlr., 



p. h. 



Oporanthus exiguus W. Herb., App. to the Bot. Reg. (1821), 

 p. 38 (opella mihi nondum visa). — Ejusd. Amaryll. (1837), p. 188. 



Sternbergia exigua Gawl., in Bot. Reg., VII (1822), fol. 623. — 

 Spreng., Syst. veg., II (1827), p. 57, n. 3. — Schult., Sysl. veg., 

 VII, 2 (1830), p. 795. — Rœm., Amaryll (1847), p. 46. 



Habitat circa Hispalin Baeticse (Tourn,! Cav.), nominatim ad circum ve- 

 teris Italiese (Graells!) inque palmeto quodam agri Gaditani inler Santa- 

 Maria et Buena-Visla (Fauché herb., ex Boiss.), unde conjicere licet 

 per totum Bsetis fluminis decursum inferiorem esse sparsam. Trans fre- 

 tum quoque, in collibus et campis regionis tingitanse occurrit haud fre- 

 quens (Schousb., De Amaryllide exigua). — Floret Octobrj tumque 

 foliis caret, quae postea prodeunt (Cav.). — Hispalensem vivam vidi et 

 siccam, ab cl. Graells, qua est èrga mehumanitate singulari transmissam, 

 ex qua sequentem deduxidescriptionem. 



Exilis planta, aphylla dum floret, 3 vel 4 une. paris, cum bulbo longa. 

 Fibrœ radicales simplicissimae, filiformes, plus vel minus pubescentes. 

 Bulbus ovoideus, 12-14 millim. longus, totidem basi crassus, tunicis 

 vestitus arcte adpressis, quibus sursum productis in collum ipso duplo vel 

 triplo longius abire videtur. Tunicarum alise exteriores, plurimse, sicese, 

 fusca3, tenuissime membranacese, latere interiore punctis albidis in séries 

 longitudinales frequentissimas digestis pietae (ut Corbulariœ et Narcisso- 

 rum autumnalium), indicio cellularum raphidibus planarum, quibus 

 carnosa3 foliorum bases sunt instructœ; interiores tuniese, 4-6 numéro, 

 carnosœ, albidse, tubulosse, tenuiler 8-9 nerviaa, bulbillum ssepe unum 

 alterumve, in fusi formam protractum et monophyllum foventes, rarius 

 sobole carentes, vestigium quoque scapi floralis anterioris (unius saltem, 

 non vero duorum) semper retinentes, si quidein adultior bulbus fuerit. 



