126 L.-R, TULASNE. 



média et supposita; omnes in sustentaculo communi lineari-deplanato 

 et bracteam œquante plane sessiles, extremae, exsertse, confertim erectae 

 et extrorsum secundae; polline pallido. Spice femineae ramulos brèves, 

 nempe vix centimetrum longos, ac ssepius de more oppositos solitarise 

 terminant; ovatse et ntrinque acutissimse sunt bracteîsque 6-10 ovatis, 

 laxe imbricatis, patulis et maxime inaaqualibus, infernis minimis acutiori- 

 busque, supremis omnium maximis et brevissime (extremis quidem) basi 

 connatis struuntur. Flores 2 de specie terminales, oblongo-elliptici, 

 plano-convexi et antica facie. ut assolet, contigui, bracteis semper pro 

 maxima parte velantur tubulumque ex micropyle longe protracta exilem 

 subflexuosum et oblique, ut videtur, truncatum exserunt. Semina fusco- 

 badia ilorum formam retinent , 6-8 mm. longitudine metiuntur bracteis- 

 que ut videtur coloratis at neuliquam aut vix incrassatis tota fere abscon- 

 dita excipiuntur. Quoad endospermium aureum et embryonem (ejusdem 

 nature et coloris) conclusum , frutex dequo agitur Ephedram andinam 

 Pœpp. prorsus imitatur. 



Oritur in provincia austro-brasiliensi del Rio-Grande (Herb. Imp. 

 Bras, et Gald., nn. 697, 877, 1017 et 1743). Specimina supra descripta 

 in herbario Musaei parisini continentur. 



(Herb. Mus. par.). 



Tute distinguitur a ca?teris Ephedris austro-americanis quse mihi 

 innotuerunt, ejusque critérium in foliorum vaginis pellucido-scariosis, 

 spicis utriusque sexus acutis, an'theris ternatim sociatis ac fulcimine toto 

 incluso innixis, nec non in seminibus crassis et bracteis stipantibus haud 

 incrassatis praacipue versatur. 



