220 F. HANCE. 



nec pappum modo integrum, apice setaceo-mullitidas. Boltonia (Astero- 

 mœa pekinensh, mihi, certe distincta, sed haud generice separanda. 

 Genus (vel, suadente A. Gray, potius Calimeridis sectio) Heteropappus, 

 Less. , ob pappum radii ei Boltoniœ, disci vero ei Asteris similem, trans- 

 itum ab Astereis ad Bellideas molitur. Divisiones Candolleanse nimis 

 certe multiplicatse. 



Obs. — Conyza veronicifolia Wall, eadem est ac C.japonica Less. 



Obs. — Pluchea (Laggera) Kotschyi Sch.-Bipont., juxta specimina 

 Kotschyana prope Chartum lecta, certe non differt a Blumea aurita DC. 

 Ejusdem planta? exemplaria aegyptiaca venditavit Sieber nomine Eri- 

 gerontis chinensis insignita. 



Obs. — Antennaria japonica Turczan. (Bullet. Mosc, XXIV, 200 ex 

 Walp. Ann. bot., syst. V, 289) fide speciminum ab amicissimo 

 D re Bagnes ad Hakodadi lectorum, non differt ab A. margaritacea R. Br. 

 Folia reapse angustiora ac tirmiora quam in speciminibus quaa possideo 

 boreali-americanis, margineque revoluta sunt, sed similes differentias 

 invenio in ter finitima? Antennariœ cinnamomeœ exemplaria Khasyana 

 a b. Griffithio lecta et Kashmiriensia quaa collegit cel. D r T. Thomson. 

 Haec species, quacum plantam suam comparavit cl. Turczaninow, a?gre 

 ab A. margaritacea foliis conspicue trinerviis dignoscitur. Indumentum 

 in utraque variabile, et folia A. margaritaceœ, teste cel. A. Gray (Flor. 

 N. Amer., 11,429), interdum trinervia; hinc fortassis haud sine jure 

 hasce stirpes conjunxerunt cell. Hooker f. et Thomson in schedulis Herb. 

 ïnd. or. 



Obs. — Clarr. Trautwetter et Meyer {Florula Ochot., p. 57) Léon- 

 topodium sibiricum Cass. , de quo dubia olim protulerant Fischer (teste 

 DG. in Prod. VI, 276) et Ledebour {Flor. ross., II, 6lft), cum L. alpino 

 conjungendum censent : idem fecit Bungeus (Ennm. pi. Chin. bor., 

 n° 210) sine ulla observatione. Utrum omnes varietates a Turczaninovio 

 (Flor. baic-dahur, II, 81) huic speciei subjunctae rêvera illi pertineant, 

 an fortassis nonnullœ sub L. alpino rectius militent, nescio; pro- 

 fiteor tamen me haud facile credere genuinam plantam, varietati a. hu- 

 mili, Turczaninovii respondentem, qualem v. c. ad sinum Ta-lien-wan, 

 Mandschuria3, m. julio 1860 legit cl. R. Swinlioe, atque ab ipsius 

 arnica manu acceptam adservo, eamdem esse ac notissimam speciem 

 europœam, abs qua habitu multicauli, foliis caulinis numerosioribus, 

 subappressis, floralibus inconspicuis, non radiantibus, glomerulos sub- 

 tricephalos non superantibus, ac involucri squamis albidis diversissima 

 videtur. Ex speciminibus indicis ab Hooker fil. et Thomson nomine 

 A. aipini distributis, qua? per VV. cell. generositatem possideo, alia, ex 



