238 F. IlilNCU. 



Non propriis tantum edoctus investigatioiribus, sed peracutis etiaui 

 doctissimi Friesii observationibus (Nov. flor. suec. mant. ait., pp. 23 sqq.), 

 plane persuasus, Polygonorum species inter multo latiores ludere limites 

 quam cel. Meisner credidisse videtur, notabilem liane plantain haud dubi- 

 tans P. glabro conjunxi. Technicis quidem notisbenedistincta, natura- 

 libus characteribus plane convenit cum typo, habituque omnino refert 

 plantam (qualem a Wightio Icc. pi. Ind. or. t. 1799, depictarn reperies) 

 cujus specimina, in prov. Maisor lecta, humanitati cell. doctorum 

 J. D. Hooker et J. Thomson debeo. Haecce prolecto forma habitu magis 

 typo accedit quam vulgatior Chinée australis planta, quas adspectu alieno, 

 statura humiliore foliisque minoribus discrepat, nostraaque etiam stirpi 

 petiolis et costa strigulosis convenit. 



Obs. — Polygonum pennsylvanicum L. in humidis circa Peking sponte 

 crescentem legit R. Swinhoe, m. Octobri 1860. Specimina quae vir ami- 

 cissimus mihi concessit diligenter cum americanis e civitate Connecticut 

 collata, ne pilo quidem, quoad characteres essentiales spectat, differunt, 

 et aspectu quoque segre dignosci queunt, spicis nonnunquam longioribus 

 (3-uncialibus). Folia, ochrese, gland ulositas pedunculorum, flores, achae- 

 niaque in utrisque penitus eadem. P. pennsylvaniewu Bge. (Enum. plant. 

 Chin. bor., n° 321, sine diagnosi memoratum!) quod e China boreali 

 retulit vir celeberrimus, teste Turczaninovio propriam constituit speciem, 

 P, flungeanum, apaucissimis ut videtur botanicis visam. 



Polygonum (Cephalophilon § Didymocephalon) criopolita- 

 num f : caule csespitoso ramosissimo procumbente radicante 

 rubescente cum ochreis foliisque pilis albidis simplicibus strigoso 

 admixtis aliis minoribus glandula purpurea capitata terminatis, 

 foliis lanceolatis acuminatis prseter pilos punctulis elevatis albis 

 creberrimis (pilis non evolutis?) sub lente conspicuis utrinque 

 conspersis basi angustatis subsessilibus exauriculatis, capitulis 

 solitariis densifloris subrotundis basi cuneatim angustatis, pe- 

 dunculis elongatis capitato-glandulosis, bracteis paleaceis ovatis 

 acuminatis strigosis altéra foliacea nunc capitulum suffulciente, 

 floribus 5-fîdis subpentandris hemidigynis, perigonio basi viridi 

 glanduloso-piloso superne corollino roseo-purpureo guttulis 

 intensioribus consperso, acheenio. . . . .? 



In arenosis incultis, Cantone, ipse legi d. 14 Octobris 1863. 

 (Herb. propr., n° 10506.) 



Folia 5-9 lineas longa, 2 lineas lata. Finitimum/\ capitato Ham. 



