2/|6 F. HilNCE. 



robusto angulato-compresso, ramis angulatis striatis basi aculeis 

 validisbrevibusarmatis, foliis squamiformibus ovato-lanceolatis, 

 cladodiis plerumque ternis (quorum duo ssepissime parva sub- 

 abortiva) compressis linearibus acutato-mucronatis rectiusculis 

 v. subarcuatis 3-5 lineas longis, floribus 3-4-nis pedunculo 

 brevi medio articulato suffultis albidis vix linea longioribus, 

 antheris cordato-ovatis filamento duplo brevioribus. 



In insula Formosa, prope Tam-sui, Aprili 1861 coll. 

 R. Oldliam. Ejusdem, ni fallor^ speciei in provincia Cantoniensi 

 lecteB, frustulum mihi olim dédit b. Krone. (Herb. propr., 

 n° 11078.) 



Proximus A. lucido Lindl., qui differt caule minus robusto, aculeis 



acicularibus, cladodiis subaequalibus, longioribus, eximie falcatis. A. 



Wrightii A. Gray, ex descriptione recedit ramis inermibus, cladodiis 



longioribus, setaceis. A. falcatus L., fide speciminum ceylanicorum, 



longe distat floribus vere racemosis, cladodiis 2 1/2-4 poil, longis. 



phœnicace^:. 



Obs. — Species hongkongensis generis Phœnicis, quam cl. Seemann 

 perperam ad P. acaulem Roxb. retulit {Bot. of Herald, 416) adjecta 

 notula de fallacia characterum ex altitudine caudicis petitorum, adhuc 

 indeterminata restât. Nec quse mihi suppetunt exsiccata specimina ad 

 hoc pensum absolvendum sufficiunt. Liceat tamen sequentes, etiamsi 

 mancas, proferre notas. — Gaudex plerumque est 2-3-pedalis (nunquam 

 eum ultra 6-pedalem vidi in vetustissimis plantis) petiolorum basi bus 

 induratis imbricantibus tectus, semper exacte cylindricus, nec unquam 

 bulbiformis qualem P. acaulem a b. Griffithio, ad tab. 228 operis a Palms 

 of British India » inscripti, depictam reperies, unde am. Seemanni judi- 

 cium, ut supra dixi, certe erroneum. Folia 2-4-pedalia, viridia, petiolo 

 lepidoto, basin versus infra rotundato supra complanato linea mediana 

 parum prominula, medio trigono supra acuto infra convexiusculo, 

 superne ancipite conspicue lateraliter compresso; pinnulaB inferiores 

 dégénérant in spinas rigidas triangulato-complanatas, quarum supe- 

 riores sensim longiores pinnuliformesque evadunt; his proximaa pin- 

 nulœ longissimœ sunt, iterum versus pinnaB apicem sensim paulo decre- 

 scentes. Cunclse hae normales pinnute distichaB, suboppositse v. alternae, 

 saspe etiam eodem latere 2-3 valde approximatœ vel semiverticillatim 

 posita3, raro 6 pollices superantes, basi oblique affixas, nervis in vivo 

 minus conspicuis in sicco elevatis lineatse, per totam longitudinem arcto 



