252 ¥. HANCE. 



imperio exulat, nec in Dahuria v. Mongolia, neque in regionibus Ussu- 

 riensi v. Amurensi, testibus Turczaninovio, Maximowiczio et Regelio, 

 hucusque repertum fuit ! 



Chrysopogon pictus f : culmo adscendente v. erecto ramoso 

 puberulo, nodis albo-villosis, vaginis elongatis inflmis villosis 

 reliquis striatis glabris ore margineque longe albo-pilosis, foliis 

 anguste linearibus exquisite setaceo-attenuatis nervosis setoso- 

 hispidis margine scabro-denticulatis revoluto-complicatiscosta 

 pallida lata impressa, panicula oblonga laxiuscula 2-4-pollicari 

 radiis 2-4-verticillatis inferne midis cum radiolis tenuibus capil- 

 laribus flexuosis pubenti-hirtellis insertione basali albo-pilosis 

 radiolis apice trifloris , floribus biais lateralibus pedicellatis 

 masculistriandrisacuminatisbasi nudiusculis intermedio fertili 

 basi albo-piloso, omnium glumis nervosis hispiduîis, arista flos— 

 culi fertilis fulva scabra medio geniculata flosculum linealem 

 5-6-plo superante. 



In prov. Fokien collegit amiciss. C. F. M. de Grijs. (Herb. 

 propr , n° 101 5'/i.) 



Flosculi stériles rufo-cinerascentes; flosculus fertilis viridis, antheris 

 fulvo-rubris vel roseo-lateritiis , stigmatibus exsertis atro-purpureis. 

 Gramen tenellum, gracile, ob diversos partium floralium colores pulcber- 

 rimum. Andropogon leptos Steud. nostrae speciei videtur affinis. 



Obs. — Ad genus Chrysopogonem hanc retuli stirpem, quia cum eo 

 technico congruit charactere nempe reductione spicarum ad termina lem 

 articulum. Nec me vero fugit naturalem ejus consuetudinem potius esse 

 cum speciebus nonnullis ex Andropogonis sectione Ampkilophide dicta, 

 v. c. A. montanoRoxb., punclato Roxb., pertuso Roxb., venusto Thw., 

 cast., quam affmitatem, quod ad affines attinet species, jam recte reco- 

 gnoverunt Neesius et Steudelius. Haud equidem dit'fiteor gênera Andro- 

 pogonearum vel sectiones vasti generis typici minime meo sensu firmiter 

 stabilitas esse. Non nego Chrysopogonem bonum sistere genus si aliis cir- 

 cumscribatur limitibus, sed planta supra descripta mihi videtur multo 

 propinquior Amphilophidibus quam Chrysopogonibus veris, C. aciculato, 

 C. gryllo, ca3t. Et reapse Cymbopogones vix dubio multo magis distant et 

 a Chrysopogonibus et ab Andropogonibus sectionis Amphilophidis quam hi 

 inter se; imo, me judice, proprius quidem Apludœ et praesertim Anthis- 

 tiriœ accedunt, quibus olim rectius forsan conjungentur. Nec satis 

 mirari possum quod Benthamius aliique doctissimi scriptores, duce 



