258 F. UANCE. 



In rupe calcarea solitaria Rai-kun-shek dicta, h. e. «colliculus 

 s. petra crista3 galli», secus fluv. West River, cire. 100 mill. 

 pass. ab urbe Cantone occasum versus, d. 22. Jimii 1864 coll. 

 sedulissimus Sampson. (Herb. propr.,no. 11165.) 



Quoad habitum mire refert A. Hallii Hôok. (Spruce! n. 2357), 

 dempta vero istius apice flagelliformi ; sed quoad veram affmitatem pro- 

 pinquissimae species sunt certe A borbonicum Hook. et prsecipue A. Bé- 

 langer i Kze. Inter contribules vero mini videtur distinctissima filix. 



Obs. — In rupibus ins. Formosse rarius Oldhamio occurrit filix quairi 

 ipse perperam pro Asplenio davallioide Hook. habuit. Ast nec convenit 

 cum speciminibus meis ab ipso Babingtonio (a quo Hookerus exemplaria 

 sua obtinuit) datis, nec cum nitidissima ac accuratissima hujus icône 

 (Second Cent, of Fems, t. U0). Jam bene vere refert iconem A , brachy- 

 pteri Kze. (== A. obtusilobum jHook., First Century of Fems, t. 100) 

 minus tamen bene iconem Filic. exot., t. hk, ut sine ulla fere hsesita- 

 tione pro hac specie eam reputo. De harum filicum specifica differentia 

 nondum plane persuasus sum, nec illum dubia mea irrita denuncia- 

 turum esse crederem qui figuram Hookerianam (tab. cit. , § h) juvenilis 

 frondis A. davallioidis inspexerit. 



Obs. — Pulcherrima exemplaria Asplenîi Thwaitesii Al. Br., cum 

 zeylanicis adamussim congruentibus, a Japonia possideo, a cl. Veitch 

 lectis et datis. 



Obs. — Inclytus Hooker mini per epistolas nuntiavit Aspidium Kingii, 

 mihi, non salis differre a Nephrolepide obliterata Hook. Non possum 

 vero banc viri optimi sententiam non vehementer oppugnare ; nec hoc 

 facio ex mera conjectura vel characteribus scriptis modo ponderatis, 

 sed post sedulam comparationem speciminum autlienticorum e Zeylania 

 et Luzonia (Cuming! n° 101) speciei Hookerianse. Quamquam nostra 

 planta obiter inspecta huic facie non absimilis sit, tamen cautius exa- 

 minata aperte et indubie differt frondibus e stipitibus brevibus, cœspi- 

 tosis, basi ferrugineo-paleacis ortis, pinnis articulatis facile secedentibus, 

 haud dimidiatis sed basi aequaliter supra et infra costam productis, supra 

 non albo-punctatis indusiisque manifeste orbiculatis, sinu carentibus ; 

 JNephrolepis obliterata vero gaudet caudice longissimo, scandente, hinc 

 inde stipites proferente, pinnis dimidiatis scilicet basi non deorsum sub 

 costa vel petioli insertione productis, supra punctis albis ut in reliquis 

 Nephrolepidibus conspersis, indusiisque reniformibus. Ex hisce cliaracte- 

 ribus, nec ambiguis nec minutis, duse hee filices statim dignosci queunt, 

 et ne minimum quidem mihi superest dubium quin proxima nostrse stir- 

 pis affmitas sit cum grege Cyclopeltidum, nec cum veris Nephrolepidibus. 



■ 



