306 J. TRIANA ET J.-E. PLANCHON (w. NYLANDËR). 



2. Ricasolia subdissecta Nyl., /. c, p. 372. 



Hab. Hucpertinet, coll. Lindig., 713 (ante perperam relata ad « R.pal- 

 lidam »), e Bogota. 



Obs. — Forma scrobiculata Nyl. in monte del Morro, altit. 2200 metr. 

 (coll. Lindig., 66). Ibidem (ead. coll., 79) forma deplanotaNyl., thallo 

 piano, apotheciis margine tballino crenato ; sporae 1-3-septatse, longit. 

 mm ,034-46, crassit. mm , 013-15. Haec f. deplanata etiam in Merida, Faji 

 (Moritz, ex Mus. Berol.). 



3. Ricasolia crenulata (Hook.), Nyl., /. c, p. 372. — Sporae 

 vulgo 7-9-septatee, longit. mm ,062-78, crassit. ,nm ,006-8. 



Hab. Tequendama, ad truncos arborum, altit. 2500 metr. (coll. Lin- 

 dig., 13). Etiam in Caracas, Galipan, ex coll. Lindeniana, 397, altit. 

 ^000 pedum. 



4. Ricasolia erosa (Eschw., Lie h. BrasiL, p. 211, sub Par- 

 melia); Sticta Raveneli Tuck. 



Obs. t- Spora3 1-5-septatœ, longit. mm , 060-80, crassit. mm ,0035- 

 Q mm ,0045. 



PARMELIA (Acb.) Nyl. 



1. Parmelia olivetorum (Ach., Lich. £/., p. 458; Syn., 

 p. 198, ut varietas P. perlatœ). — Similis Parmeliœ perlatœ, sed 

 medulla hypocblorite calcico erythrinice tincta. Sporœ ellipsoi- 

 dese, longit. mm ,01û-18, crassit. mm , 007-9. 



Hab. Choachi, Chipaque, ad saxa, altit. 2400 metr. (coll. Lindig., 

 2666, qui numerus errore relatus fuit ad « Parmeliam perforatam » nul- 

 lam reactionem erythrinicam habentem). 



Obs. — Sine dubio optimus Lichen tinctorius. P. Borreri et P. osteo- 

 leuca medulla fere similiter erythrinice reagente gaudent. 



2. Parmelia subl^evigata Nyl., Syn., I, p. 383, ut var. P. H- 

 liaccœ. — Differt a P. tiltacea mox thalli reactione erythrinica 

 medullari ope hypochloritis calcici nulla. Sporae longit. 

 mm ,007-0 um ,0li, crassit. ffim ,005-7. 



Hab. Addendus locus Pacho, ad cortices, altit. 1900 metr. (coll. Lin- 

 dig., 110). 



