en ZELDZAAM E VOGELEN. 8f 



maai Trekvogels zyn, die in November, bit het Noorden, in dat Land komen, 

 en 'er hun Vérblyf houden tot in Maart, wanneer zy weder terug keeren. Hy 

 voegt 'er by , dat veel Gedierte , 't welk eertyds in de thans bevolkte deelen zig 

 b'evondt, nu aldaar niet meer is , vertrokken Zynde naar de onbewoonde zoomen 

 der Provincie, en dat eenige Vogels, aari de eerfte Planters niet bekend, tegen- 

 woordig zig in grooten getale laatën zien , benadeelende de Koornvelden en 

 Plantagiën kragtig. Catesby heeft deeze Eend, in haare NatUurlyke grootte, af- 

 gebeeld in zyne NatUurlyke Hiftorie van Karolina, I. Deel, pag. 94 (*). Hy merkt 

 met reden aan, dat dezelve eigentlyk gefproken, of ten naauwfte genomen, niet 

 'tot het Geflagt der Eenden , maar tot dat der Duikeren (Mergus) , door WiL- 

 Loughbï befchreevën, behoore. Zie daar van, by dien Autheur , verfcheide Soor- 

 ten, van pag. 33? tot 337. Catesby zegt', dat zy veel de verfêhe Wateren, in- 

 zonderheid de Molen-Togten , in Virginie en Karolina, bezoeken; dat de Wyfjes 

 over 't geheel bruin zyn, hebbende ook een kleiner Vederkuif op den Kop, dari 

 'de Mannetjes. Die Autheur, geen Inwooner Van Noord- Amerika zynde, hadt niet 

 opgemerkt, dat zy Trekvogelen waren; 



PLAAT LI. 



De Muur kruiper of Spïnnenvanger ($ 1), 



De nevensgaande Afbeelding is in de Natuurlyke grootte getekend, en op 

 de Plaat geVetft, naar zulk een Vogeltje, dat droog opgezet was bewaard. Ift 

 bnderftel dat het een Wyfje'zy , alzo ik by Brisson een goede figuur en be- 

 ichryving vind van het Mannetje, welke van de onder befchreevene alleenlyk ver- 

 fchilt , in den Keel, een Duimbreed of verder van de Onderkaak af, Zwart te 

 hebben. Men vindtze in zyn il I. Deel, p. 607, Plaat 30. fig. i, onder den naam 

 van Ie Grimpereaü de Muraïïle, Hy geeft de Afraeetingen op van de Lighaams- 

 deelen^ welke in 't algemeen iets korter waren dan in myn Vogeltje. Het Wyfje 

 zegt hy daar in alleenlyk vart het Mannetje te verfchilleri , dat hetzelve den Keel 

 wit heeft. \„\ ' 



De Bek is lang en dun, een weinig nederwaards geboogen en van een zwarte 

 óf donkere Kleur. De Neusgaten ftaan by het grondftuk des Béks. De Kruin 

 van den Kop is bruinachtig Afchgraauw. De bovenzyde van den Hals, de Rug 

 én Stuit^ zyn van een fchoörie blaauwachtige Afchkleur, zo wel als de Buik, Schen- 

 kels en de Dekveders onder de Staart ; doch die zyn een weinig donkeren Dé 

 Staart beftaat uit twaalf Vederen van gelyke langte , zwartachtig van Kleur, uit- 

 genomen de tippen, die witachtig zyn in de buitenfle Vederen, maar in de mid- 

 delden Afchkleurig. De Keel en onderzyde van den Hals is wit. De Wieken, 

 die zig dus yitgefpreid beft vertoonen, hebben haare kleinfte Dekveders van een' 

 bevallige roode Kleur , gelyk die van Rooden Wyn in een Glas gezien (f): de 

 binnen/te Dekveders zyn ook rood* maar trekken naar het donkere, en de ry 



" der 



(:*) [Men vindt die Afbeelding in het IV. Deel T. 852. Certhïa Murarïa. Linn. Syft. Nat. XII. Gen. 



van dit Vogelen - Werk , P). 88 en de befchryving 65. Sp. 2. Muur -Specht. Nat. Hifi. I. D. IV. Stuk, 



pag. 78, 79] bladz: 427. 



(51) Certhja muralis. Edw. Av. p. 320. T. 361. (f) Inde gekleurde Tekening gelyke het daar wei • 



Picus Murarius. Briss. ^v.'III. p. 607. T. 30. f. 1. nig naa, en Brisson zegt, dat de. Wieken Köqzeisleuf 



Will, Om. 99. T. 23. Aldrov. Ornnh.l. p. 8ji. zyn.] 



o 2 



