6o VERZAMELING van UITHEEMSCHE 



den Heer, Henry Seymer , Schildknaap van Hanfordin Dorfètshire: wien ik$ 

 om andere redenen, ook veel verpligting heb. Daar waren drie of vier van dezel- 

 ven ontdekt in de Boflchen naby zyn Huis , en hy hadt het geluk daar van eene te 

 fchieten in de Maand October 1759 : welke Vogel zig thans op myn Tafel bevindt, 

 terwyl ik dit fchryve. Ik heb reeds daar van eenig Berigt aan de Koninglyke Socië- 

 teit gegeven , haar den Vogel en de Tekening, op eenen zelfden tyd, onder 'c Oog 

 brengende. De Leden heeft het behaagd, zo wel de Afbeelding als de befchry^ 

 ving daarvan aan 't licht te geeven, in de Verhandelingen der Sociëteit, Vol. Lf. 

 Part. II. voor 't Jaar 1760; p. 833. 



Ik kan niet nalaaten hier eenige Aanmerkingen by te brengen , welken myn 

 waarde Vrind , Peter. Collinson, Schildknaap, Lid der Sociëteit, my aangaan- 

 de de Faifanten medegedeeld heeft. Hy zegt: „ Ik zag 7 by Lady Efïèx, de Hen 

 „van een Chineefche Goudlakenfe Faifant, (welke "door Edwards,op Plaat 69, 

 „ is afgebeeld,) die, geduurende den tyd van zes Jaaren, allengs van haare bruine 

 „ Kleur tot die van den Haan was overgegaan; zodanig, dat menze niet gemald 

 „ kelyk kon onderfcheiden , anders dan aan de Oogen en de langte van de Staart» 

 „ Iets dergelyks is by den Hertog van Leeds gebeurd , alwaar de gemeene Engel^ 

 „ Iche Faifant- Hen allengs in de Kleur van den Haan veranderde". Zulke ver^ 

 anderingen, denk ik , gebeuren zeldzaam en alleenlyk in tam gemaakte Vogelen. 

 Ik heb gemeene Haanen grootelyks in Kleur zien veranderen. De Guineeiche Hen- 

 nen, die, toen ik een Jongen Was, als iets zeldzaams vertoond werden , zyn thans 

 gemeene tamme Hoenders in Engeland geworden. De eerflen , die men over- 

 bragt, waren van de wilde Kleur , allen blaauwachtig graauw 5 met kleine witte 

 Vlakjes; maar, fèdert haare voortteeling als Huis-Gevogelte, zyn veelen bont ge- 

 worden, uit wit en de Natuurlyke Kleur gemengeld; anderen zyn licht Paarlkleur* 

 met zigtbaare Vlakjes; anderen wederom zyn volkomen wit (*), 



PLAAT XXVIIL 



Dé groote Gekroonde Öojlindifcbe Duif (i%). 



Deeze Vogel is ook aanmerkelyk verkleind, om hem in 't beftek van de Plaat 

 te kunnen brengen. Het origineel , hoewel van 't gezin der Duiven , heeft de 

 grootte van een gemeene Kalkoen. 



De Bek is zwart, taamelyk regt, met de punt van de Bovenkaak een weinig 

 over de onderfte heen hangende. Van dezelve gaat wederzyds een breede zwarte 

 Streek naar agteren, die puntig uitloopt, en waar in de Oogen zyn geplaath 1 , wel- 

 ke roode Kringen hebben. De Kop heeft een verheven Kam of Kroon, welke 

 ikonderftel altoos overend te flaan, zynde famengefleld uit zeer tedere Vedertjes, 

 met dunne Schaftjes en zeer fyne Baardjes, welke haare deelen niet famengekleefd , 

 maar geheel losvan elkander nebben. De Kam, Kop, Hals, de Slagpennen der 

 Wieken en de Staart, als ook de geheele onderzyde van den Vogel, zyn fchoon 

 lichtachtig blaauw Afchkleur; even als men dit ziet in de helderfte deelen van 

 fömmigen onzer Veldvliegers of Wilde Duiven. De Dekveders aan de buitenzy- 

 de der Wieken en op het midden van de Rug, zyn van eene donker roodachtige 



Te- 



(*) [Buiten twyfFel bedoelt Edwards hier de Poule kelyk van de genen , welke hier geteeld worden , 



peintades ; zynde de Tweede Soort van Faifanten by verfchilde.] 



den Heer Linn/eus ; (onder den bynaam Mekagris) (28) Columba IndicaCrifta magna. Edw. Av. P.27K 



door my omttandig befchreven: Nat. Hifi. I. D. V. T. 339. Phafianus criflarus Indieus. Briss. Av. I. p. 



Stuk, bl. 378. enz. Zelf heb ik zodanig eene, van 279. T. 26. f. 1. Columba coronata. Linn. Syfi.Nau 



de Kaap overgebragt , eenigen tyd levendig gehad, XII. Gen. 104. Sp. 17. Gekroonde Faifant. Nat. Hifi, 



die door blaauwachüger of donkerer Kleur aanmer* I. D. V. Sruic b!. 389. Pk XLVII. Fig. 2. 



