en ZELDZAAME VóGELÈR 



PLAAT IV. 



De bruine Parkkt of kleine Pappcgaay (4). 



Deeze Vogel hadt omtrent de grootte van de gëmeerie Wilde Duiven, die men 

 Veldvliegers noemt of een weinig minder: weshalve hy ook op de Plaat verkleind 

 voorkomt. Zyn Bek is donker , met hoeken en Oranjekleurige Vlakken aan de 

 zyden van de Bovenkaak ; zynde de Neusgaten omringd met kleine roode Veertjes , 

 de Kop, zo van boven, als aan de Zyden tot Onder de Öogen, zwart, met een 

 kleinen glans van Blaauw op de kruin. Hy heeft de Oogen van een donkere Kleur, 

 met een fmal ftrookje kaale Huid , dat licht blaauwachtig is , omringd. On- 

 iniddelyk beneden dit Zwarte loopt , van den Keel geheel rond tot het agterfte 

 des Kops, een Ring van Feuiljemort Kleur, getekend met langwerpige bruine Vlak- 

 tes. De Hals van agteren, de Rug, Stuit en Dekvedèrs der Wieken, zyn donker 

 bruinachtig zwart. De grootfle Slagpennen, eneenigen van de naaftè ry der Vede- 

 ren daar boven , zyn fchoon ultramaryn blaauw : de Slagpennen naaft aan het Lig- 

 haam en de Dekvedèrs naaft daar boven , zyn donker met een weinig blaauwheid aan 

 de randen : de binnenzydeh der Wieken lichter blaauw dan de bovénzyde en de 

 tippen der Slagpennen zwart. De Staart vertoont zig, geflooten zynde, van boven 

 geheel donker blaauw; maar heeft de inwaardfe Baarden der Pennen rood, uitge- 

 nomen de tippen , die blaauw zyn en de onderde Dekvedèrs rood. De Borft, 

 Buik, Dyè'n vertoonen zig paarsch van Kleur; dewyl de donkere Veders een paar- 

 fche Franje hebben. De Pööten en Voeten Zyn gedekt met een donker Vleeschkleu- 

 rige Schubbige Huid. 



Deeze fierlyke Vogel werdt gêZegd van Suriname afkomftig te zyri. Leevende 

 ■was hy, in 't jaar 1761 , de eigendom van myn keurigen en waarden Vriend, John 

 Fothergill, Geneesheer te Londen, die de goedheid hadt , van hem , dood 

 zynde, aan my te zenden. Ik had 'er, toen hy leefde, reeds een Tekening van 

 gemaakt. Ik ondêrflël, dat het een zeer zeldzaame Vogel zy; alzo ik dergelykeri 

 nooit meer gezien heb, en hy is, zo ik onbefchroomd meen te mogen zeggen, tot 

 nog toe door geen Aütheur afgebeeld of béfchreeven. 



PLAAT V. 



Het dapje met de ruighdairige Staart (f). 



Dit Aapje hadt omtrent de grootte van een half gegroeide Kat. Het was een 

 Mannetje, dat echter geen blyk gaf van eenige geilheid. Het fcheen van een tederer 

 natuur te zyn dan de groote Aapen , zynde in zyne driften eigenzinnig ; alzo het veel 

 genegenheid hadt voor fbmmige Menfchen en een geweldigen afkeer van anderen, 

 in beide opzigten beftendig. 



Het hadt den Kop taamelyk rond; het Aangezigt en de Ooren Vleeschkleung^ 

 met weinig Haair daar op : den Mond taamelyk wyd : de Tanden en Tong veel 

 naar die der Menfchen gelykende , even als in de meefte waare Aapen. De Oogen 



wa- 



(4) Pfittacüs parvus brunhens. Edw. M. 315. [De XIL Sp. 38 en 40,* welke ook uit de Weftindié'n af- 



Ridder heeft deeien niet aangehaald. Het zal, rhyns komftig zyn en van dergelyke grootte.] 

 bedenkens , eene Verfcheidenheid zyn van die op Plaat (5) Simia Cauda comata. Edw. Av. 222. T. *ig c 



LXenLXII, in de Derde Band van dit Werk, be- Simia trepida. Linn. <5jj^?. Nat. XII. pen. 3. .Sp . ' 2 <z>, 

 hoorende tot de Accipitrinm of Sordidus , Syft. Nat. 



