fe n ZELDZAAMË VOGELEN. ïx 



een of andere Schip op de Theems oritfhapt: maar, na dat 'er deeze Afrekening 

 van door my vervaardigd was, werd ik onderrigt van den Schildknaap Peter The<> 

 Bald , van Lambeth , dat een dergelyk Kat-üïlrje door een van zyne Schoorftee- 

 nen was ingekomen. Sedert heb ik my verbeeld, dat het een inboorling van En- 

 geland ware, hoewel weinig bekend : want, fchoon Willoüghby twee of drie 

 Soorten van Kat-Uilen befchreeven heeft, komt echter geene derzelven hier mede 

 Volmaakt Overeen. Derhalve achtte ik het niet ondienflig, daar van de Afbeelding 

 en befchryving aan 't licht te géeven. Alzo deze Vogel in leven was, toen ik 

 myne Waarneemingen daar omtrent in 't werk ftelde, kon ik 'er de befchryvinp- te 

 haauwkeuriger van maaken. Ik onderftel dat het Mannetje van deeze Soort fchooner 

 zal Zyn dan het Wyfje, Hy kwam in eigendom toe , aan een Heer in gedagte 

 Parochie, die een Buurman was van mynen goeden Vrind, den Heer Joseph Ames 3 

 Sekretaris van het Genootfchap der Oudheidkundigen te Londen, door wien my ge- 

 legenheid bezorgd wërdt om hem te zien. 



PLAAT X. 



De groene Brafiliaaiifche Pappegaay (10). 



Deeze Vogel is van grootte als een tamme Duif, of als de Asehgraaüwe Pappe- 

 gaay met een roode Staart, hoedanigen men van de Kuft van Guinee in Afrika 

 Overbrengt. Hy heeft een taamelyk fterken Bek met eeri haak en hoeken aan de 

 zyden van dé Bovenkaak , zynde de Neusgaten in het witte Wasch , dat het Grond- 

 ftuk van den Bek bekleedt, geplaatfl Ter wederzyde van den Kop heeft hy een 

 breede, kaale Plek der Huid, van eert'ë witachtige Kleur, dunnetjes befpreno-d met 

 zeer kleine zwarte Veertjes. , In deeze Plekken zyn de Oogén geplaatft f welke 

 hooggeele of Goudkleurige Kringen hebben, met zwarte Oogappelen. De Ve- 

 ders op het Voorhoofd, naaft aan het Grondftük van den Bek, zyn zwart: de Kruin 

 des Kops is blaauw , 't welk allengs groen wordt in de Nek. Hy heeft ook een zwar- 

 te Vlak aan ieder zyde van de Ondérkaak , welke opwaards puntig uitloopt. De 

 Hals en het geheele Lighaam , zo wel van onderen als van boven , is groen. Dé 

 Wieken zyn aan de buitenzyde ook groen j uitgenomen de groote Slagpennen , en 

 eenigen van de eerfte ry der Dekvederen, over dezelven leggende, die fchoön'He- 

 melschblaauw zyn. De .Slagpennen j naah 1 aan de Rug , hebben eene geelachtig 

 groene Kleur. De rand van de Wiek* in het bovenfte gedeelte , rondom het Ge- 

 wricht, is rood, gelyk ook de binnenzyden der Wieken, uitgenomen een klei- 

 ne ïprenkeling van Groen in de kleinfte Dekvederen; De Stuurpennen van de 

 Staart hebben, aan de bovenzyde, haare Baarden groen, die allengs blaauw wor- 

 den aan de Tippen, maar de buitenfte Baarden van de twee buiten/Ie Vederen zyn 

 over de geheele langte blaauw. Daar is een weinig roodheid naaft aan de Schaften in 

 allede Vederen. Geheel rood is de onderzyde van de Staart, die uit twaalf Pen- 

 nen beflaat, allen aan de enden fmal, de middelden langu: , de buitenften kortft, [en 

 dit maakt de Staart zeer puntig. ] Een zwarte fchubbige Huid bekleedt de Pooten en 

 Voeten, waarvan de Vingeren twee voorwaards en twee agterwaards ftaan, gelyk 

 in anderen van het Geflagt der Pappegaaijen , waar dit een Soort van is. De KJaau- 

 wen zyn zwart en fterk. Tusfchen de groene Veders aan de Schenkelen en de 



zwar* 



(ro) Pfittacus five Macao viridis BrafilienOs. Evw. "Nat. XII. Gen. 45. Sp. 6. Syfi. Nat. X Gen ±±' 

 jAv. V. p. 41. T. 229. Pfittacus Ara Braülienfis viridis. Sp. 5. Groene van&afil. Nat. Hifi. X. D. IV Stuk 

 Briss. Av.lV. p. 198. Pfittacus Severus. Linn. Syjt. biadz. 241. ' a 



C 2 



