m VERZAMELING van UITHEEMSCHÈ 



öwart'e Huid der Pooien, zyn Ringen geplaatft van Scharlakenroode Vederen, wel- 

 ken het pofïuur, waar in de Vogel hier afgebeeld is, niet toeliet te vertoonen. 



Tot nog toe was deeze niet in Afbeelding gebragt , fchoon redelyk wel befchree- 

 ven zynde door Marcgraaf. (Zie Güil. Piso's Natuurlyke Hijlorie van Brafil y 

 p. 207.) Hyzegt, dat deszelfs gefchreeuw is Oe> Oe 9 Oe. Onze Landsgenoot, 

 Willoughby, heeft in zyne Ornithologie, p. 112, ons een Engelfche vertaaling 

 der befchryvinge van den Heer Marcgraaf, wiens tweede Maracana het is, ge- 

 geven. 



Myn Origineel is naar de Natuur * en Levensgrootte , getekend , hoewel het 

 verkleind heeft moeten worden, om op de Plaat te kunnen komen. De Vogel 

 was, in 't jaar 1752, in bezitting van den Hoog Edelen Lord Carpenter , die 

 £0 goed was van hem my te leenen, om 'er een Afbeelding van te maaken. Sir 

 Hans Sloane fchynt te willen, dat de kleine Macao, daardoor hem in zyne Hijlo- 

 rie van Jamaika , Vol. II. p. 297 , melding van gemaakt is , de zelfde Vogel als 

 de boven befchreeven zy : maar ik denk, dat wy, zo het een Inboorling van dat 

 Eiland ware» hem gemeener in Engeland zouden zien, alwaar hy zeer zeldzaam is. 

 Het is de eenigfte, dien ik, in al myn zoeken naar vreemde Dieren, heb aange* 

 troffen. 



PLAAT XL 



De groene Aap van St. Jago (11). 



Men geeft doorgaans aan dit Dier den naam van Groene Aap t en het is ons by 

 dien naam bekend: doch onze Zeelieden noemenze gewoonlyk St. Jago-Aapen^ oni 

 dat zy van dat Eiland komen, 't welk tot die van Kaap Verde behoort, leggende 

 op de hoogte van deeze Kaap , aan de Weftkuft van Afrika, in den Atlantifchëri 

 Oceaan , van vyftien tot agttien Graaden Noorder Breedte. 



Het had de grootte van de kleinfte Soort van Huiskatten. E)e Kop is zo rond 

 als die van een Mensch: het Aangezigt Haairloos , en de Huid, die 't zelve be- 

 dekt , van Kleur als het bleekfte Soort der Afrikaanfche Negeren. De Oogen zyri 

 helder HaZelnoöten-Kleur, niet zwarte Oogappelen , die niets Wits vertoonen : dé 

 Keus is plat. Dikwils grynsde dit Dier, vertöonende zyne witte Tanden. Het was* 

 naar ik geloove, toen ik het eerfr. had z'eer Jong; om dat het alle zyne Tanden * 

 den een na den anderen , (gelyk in Kinderen plaats heeft,) kwyt raakte; doch die 

 het weldra wederkreeg. Zyne Ooren geleeken , in plaatzing en figuur , zeer veel 

 naar Menfchen Ooren, doch u r aren zwart van Vel. Aan de zyden van het Aange- 

 zigt hadt het redelyk lange licht gekleurde of donker wicte Haairen, die agterwaards 

 over de Ooren vallen, en dezelven ten deele bedekken. Boven de Oogen, op dè 

 plaats der Wenkbraauwen , hadt het éenige weinige lange zwarte Haairen. De 

 Kruin van den Kop, de Nek, Rug en buitenkant der Leden * was van eëne geel- 

 achtig groene Kleur. De enden van het Haair, naamelyk, groen zynde, en de 

 Wortels donker Aschgraauw, maakte dit een mengzel, waar in het Groen de over- 

 hand hadt. Het Lighaam aan de onderzyde, en de Leden aan de binnenzyde, waren 

 gedekt met wit of Zilverkleurig Haair , dat korter was en dunner flondt dan op de 

 Rug. Deeze verfchillende Kleur ging voort tot aan het end van de Staart , welke 

 de bovenzy de groenachtig hadt, de onderzyde wit. Alle de Pooten geleeken veel 



naar 



(11) Cercopithecus ex Infula St. Jagó, f. viridis. Genis Iongis Pilis albïs. Briss. Quai.2o$. Simia Sabasa, 

 Edw. Av. V. p. 10. T. 215. C. ex einéreo flavefcens, Linn. Syjf. Nat. XII. Gen. 2. Sp. 18. 



