fe N t E L D 2 A A Kt Ë VOGELEN. 27 



P L A A T XXV. 



ïïetidéine PtirBétje, % Güinèefche Mmch gemoed (25). 



De Kleine Roodkoppige Parkiet , die de bovenfte Figuur op de Plaat vertoont, is 

 Shier in haare Natuurlyke grootte afgebeeld. De Staart is kort : , en heeft de Ve- 

 ders van gelyke langte. Jk heb alleenlyk drie Soorten vari kleine Pappegaaitjes met 

 korte Staarten gezien : want de middelfte Veders van derzelver Staarten zyn door- 

 gaans taamelyk lang , en verkorten trapswyze tot aan de buitenfte Veders op de zyden. 



De Bek is Oranjekleurig, haakig aan de Punt van de Bovenkaak, maar heeft 

 geen hoeken aan de kanten, gelyk gemeen is in de meeften van het Pappegaaijert- 

 Geflagt. , De Neusgaten ftaan niet in een Huid, die zig overliet Grondftuk van de 

 Bovenkaak uitftrekt , maar tusfchen de Veders van het Voorhoofd en den Bek , die 

 in de geheele rondte, zo wel boven als beneden, omringd is met heldere roode of 

 Schariakënkleurige Veertjes, welken het geheele Voorfte deel vanden Kop, of dat men 

 het Aangezigt zou kunnen noemen , beflaan. De Oogen vertoonen zig geheel 

 zwart, hebbende gëene gekoleurde Kringen, gelyk in de meefte Pappegaaijen , en 

 zyn omringd met kaaie Plekjes van een lichte Aschkfeur. Het agterfte van den 

 Kop, de Rug én bovenzyden der Wieken, zyn van een fchoon groene Kleur: dé 

 Keel., Borft, Buik* en Dekveders onder de Staart, zyn lichter groen j en meer 

 baar h geele trekkende, dan die van de bovenzyde. De binnenzyden der Slagpen^- 

 nen Van de Wieken zyn donker Aschgraauw* zo wel als derzelver Tippen uit- 

 waards: de klein/Ie Dekveders, binnen de Wiek;, zyn zwart en de rand Van dé 

 Wiekj omtrent het Gewricht, is blaauw. De Stuit is met Hemelschblaauwe Ve- 

 deren gedekt. De Dekveders aan de bövehzyde van de Staart zyn , zo wel als der- 

 zelver twee middelfte Veders, groen; maar de overige tien, vyf aan ieder zyde - 9 

 zyn eerft, by haareri oir/prong of Wortel^ groen; dan volgteen dwarfè Baar, van 

 Scharlakenroode Kleur: dan een ïmaller Streep die zvvart is, en de Tippen der Ve- 

 deren, èindelyk, Zyn groen. De Dekveders van de Staart, boven en beneden, zyn 

 zo lang, dat de Kleuren der Vederen niet gezien kunnen worden, ten zy men de 

 Staart een weinig uitfpreide. Zy zyn derhalve in de Afbeelding een weinig korteir 

 gemaakt , om de fchoonheid van de Staart te vertoonen. De Pooten, Voeten én 

 Klaauwen *, waren in deeze Van een donkere Kleur, gelyk die van andere Pappe- 

 gaaijen. Het was een Mannetje: in de Wyfjës is de Kop bleeker rood, en de rand 

 van de Wiek , omtrent het Gewricht , geel van Kleur. Jk heb eenigen van deeze > 

 die opgezet zyn. 



Men brengt deeze Parkiérjes vari Guinee, aan de Ruft van Afrika, en zy Zyn 

 by ons gemeener dan eenige andere Soort van Parkieten* Willoüghby heeft een 

 lange befcbryving van deeZen Vogel uit Clüsius gegeven , en zegt, dat het een 

 Inboorling is van Ethiopië. Zie zyrte Ornithologie , p. 119. Barbqt geeft in 

 zyne Hiftorie van Guinee, in 't Engelsch, p. 220, een Afbeelding en redelyk 

 volkomene befchryving daar van, zeggende, dat het veel fchade doet aan de Koorn* 

 landen. Albin heeft dit Parkietje in zyne Hiftorie der Vogelen ^ Vol. III. p. if, be- 

 fchreeven en afgebeeld, zeggende, zonder een ig gezag, dat het uit Ooftindie af- 

 komftig is. Seba noemt hetzelve b Vol. p. 40, de Kleine Parkiet Van Amerika, die 



mee 



(25) Pfittacus minimus Capite rubro, vulgo Pasfer 387. Pfittacus pullarius. Linn. SyJl.Nat, XII. Gen. 45. 



Guineënfis di&ns. Edw. Av. V. p. 54. T. 237. f. 1. Sp. 45. Syft. Nat. X. Gen. 44. Sp. 35. Guineesch Par» 



Pfittacus parvusviridis ex Indiai Orientali. Alb. Av. III. kietjc. Nat, HUI. I. D. IV. Stuk, bladz. 4^. 

 T. 15. p. 15. Pfittacula Guineënfis. Brïss. Av; IV. p. 



G 2 



