34 VERZAMELING van UITHEEMSCHE 



de grootte heeft van onze Bontekraaijen. De Wiek, geflooten zynde, is by de ze- 

 ven Duimen lang: de Bek, van zyne Punt tot aan de hoeken der gaaping, twee 

 Duimen. 



Hy heeft den Bek wat langer dan die gewoonlyk is in de Aakders en Gaaijen , in- 

 dien men hem van boven ziet rond getipt en zwart van Kleur. De Neusgaten zyn 

 met witachtige Vederen gedekt, die wederzyds een witte Streep maaken, van het 

 Grondduk des Beks tot by de Oogen. De Veders over den geheelen Kop , den 

 Hals en 't Lighaam, zyn van eene donker bruine Kleur, welke een weinig naar het 

 roode trekt: die aan de Keel, den Hals van onderen, de Bord en het beginzel van 

 de Rug, hebben ieder aan haare tip een driehoekige witte Vlak, met de fcherpde 

 Punt opwaards gedrekt. De Wieken zyn zwart, met driehoekige witte Vlakjes 

 op de kleinde Dekvederen alleen. De Dekveders aan de binnenzyde der Wieken 

 Zyn zo ver met Wit getipt, dat men van het donkere derzelven byna- niets kan 

 £ien. In de Wiek hebben drie of vier van de middelde Slagpennen ieder een lang- 

 werpige witte Vlak omtrent het midden van haare binnende Baarden. De Staart is 

 famengedeld uit twaalf zwarte Vederen, die allen witte Tippen hebben, inde mid- 

 delden kleinft en allengs vergrootende in de buitenden , welke een weinig korter dan 

 de middelden zyn. De Dekveders onder aan de Staart zyn wit : de Pooten , Voe- 

 ten enKlaauwen, zwart. 



Deeze Vogel is in bezitting van den Heer Millan, Boekverkooper by White- 

 hall , die hem my tot het maaken van deeze Afbeelding leende. Hy is de oplettend- 

 heid van den Heer Albin ontfhapt. Willoughby heeft, in zyne Ornithologie, 

 Tab. XX. p. 132, deezen Vogel befchreeven en afgebeeld, dien hy noemt Caryo- 

 cataÜes Gesn. & Turn. Ges n er heeft 'er den naam van Nucifraga by p-ezet, in 

 zyne Nomenchtor ^ p. 25, de Avibus^ alwaar hy een Afbeelding gegeven heeft van 

 deezen Vogel. Willoughbï Zegt, dat dezelve op Nooten aad, en een Geluid 

 heefr, eenigzins naar dat van een Aakder gely kende, en dat men hem vindt in de 

 Bergagtige deelen van Oodenryk. Myne befchryving verfchilt een weinig van die 

 van Willoughbys Vogel, welke de middelde Veders van de Staart geheel zwart 

 hadt, en het gantfche Lighaam wit gevlakt; terwyl hetlaagde deel- van de Rug en de 

 Onderbuik in de myne zonder Vlakken waren, en alle de Staart veders wit getipt. 



PLAAT XXXI. ^ 



De blaauwe Mees met de purper e Borfi (3 1). 



Hier is dit Vogeltje in zyne Natuurlyke grootte afgebeeld. Het is, wegens zyne 

 glanzige Kleuren, een van de fraaiden, die ik ledert eenigen tyd heb aangetroffen. 



De Bek is eer dun dan dik, een weinig krom, met de Punt wat nederwaards hel- 

 lende, zwart van Kleur. De Kruin en zyden van den Kop , de Nek, Rug, Stuit, 

 Dyën, het Onderlyf en de Dekveders, zo wel boven als onder aan de Staart, zyn 

 van het fchoonde blaauw dat men zig verbeelden kan, met een weinig zwart ge- 

 wolkf op de Kruin van den Kop, in 't midden van de Rug, als ook op de Vede- 

 ren tusfchen de Rug en Wieken. Daar is insgelyks een kleine zwarte Zoom , rond- 

 om de Bovenkaak. Alle de fchoon blaauwe Veders hebben haare Gronddukken van 

 eene zwarte of donkere Kleur. De Keel en de Bord zyn uitermaaten fchoon rood- 

 achtig purper, hebbende deeze Veders haar onderde of Donsachtige óqqï gantsch 



wit. 



(31) Parus cceruleus Pe&ore pnrpureo. Edw. Av. 34. f. r. Ampelis Cotïnga. Linfl. Svft. Nat. XIL Gen.' 

 V.p. 65. T. 241. Cotinga. Briss. Av. II. p. 340. T. 108. Sp. 4. 



