fl VERZAMELING VAfc UtTHEEMSCHE 



PLAAT XLVI. 



JDe geele Roodkop van Penjylvanie (46.) 



t)e beide Afbeeldingen, op deeze Plaat, zyn in de Natuurlyke grootte naar opgö< 

 ïttte Vogeltjes getekend. De onderde is de Roodkop. Dezelve heeft den Bek dun, 

 fcherp gepunt en zwart van Kleur; de Kruin van den Kop rood; de bovenzyde, van 

 den Kop tot aan de Staart, Olyfgroen ; de onderzyde, van de Oogen en Bek tot aan 

 de Staart, helder geel* maar de Borft en Buik zyn met rood gevlakt, langs de Schaf- 

 ten der Vederen. De Wieken en Staart zyn donker, hebbende alle de Vederen met 

 Geel gerand, uitgenomen eenigen der langfte Slagpennen, die geheelenal zwartach- 

 tig zyn. De binnenfte Dekveders der Wieken zyn geel, en de inwaardfè Baarden 

 van de Slagpennen donker, met Geel gerand. De onderzyde van de Staart is geel. 

 De Pooten en Voeten zyn van maakzel als in de meefle andere kleine Vogeltjes 

 en donker Vleeschkleur. 



Dit Vogeltje behoorde aan wylen Mejuffrouw Sidney Kennon> Vroedvrouw van de 

 Koninglyke Familie, h Is niet bekend van waar het kwam; maar ik heb deszelfs 

 Vaderland ontdekt, h Gene ik vaftftel daar van het Wyf je te zyn , (dewyl het in 

 grootte, maakzel en Kleuren, volmaakt daar mede flrookt, hebbende de Kleur 

 ilegts wat bleeker,) werdt my door gedagten Heer Bartram uit Penfylvanie toe- 

 gezonden, met het volgende Berigt. „ Het bezoekt ons in Maart, en is een zeer 

 „ eenzaam Vogeltje, onthoudende zig- altoos in digte Boschjes, en aazende op In- 

 3 , fèkten , welken het op het laage Geboomte vindt. -Zelden komt het in booge 

 „ Boomen. Zy broeden in Penfylvanie niet, maar trekken verder Noordwaards ". 



Het witjiaartige Kolibrietje (*). 



De bovenfte Afbeelding fielt hetzelve voor. Het heeft den Bek lang en dun , naar 

 beneden geböogen ; zwart van Kleur aan de Punt en aan 't Grondfluk lichter. De 

 geheele Kop, de Nek, Rug, de klein fte Dekveders der Wieken en de Borft, zyn 

 van eene groenachtig bruine Kleur, welke, door de verfchillende afkaatzingen van 

 het Licht, in een Koper- of Goudkleur verwisfelt. De twee middelde Veders van 

 de Staart zyn eveneens gekleurd, maar de overige agt , (want het hadt 'er tien ,) 

 zyn wit ; uitgenomen dat de twee buitenften , aan ieder zyde, met donker een 

 weinig gewolkt zyn aan haare Tippen. Het heeft een horizontaale Baar, van licht: 

 roodachtige Kleur, dwars over de Keel. De Buik en Dekveders onder aan de Staart 

 2yn donker witachtig; de Wieken van eene donker paarfche Kleur, zo wel van bin- 

 nen als van buiten : de Pooten en Voeten zeer klein en witachtig. 



Dit Vogeltje werdt gezegd een Inboorling te zyn van Suriname. Het was my door 

 mynen Vriend, den Heer James Leman, geleend. Doktor BROWNEzegt, in zyne 

 Natuurlyke Hiftorie van Jamaika, dat de Kolibrietjes aazen op den Honig der Bloe- 

 men, welken zy al vliegende inzuigen; begeevende zig van de eene Bloemof Boom 

 op den anderen met een onbegrypelyke vlugheid. Ik geloof, dat geen van deeze 

 beide Vogeltjes tot nog toe afgebeeld of befchreeven ware. 



PLAAT XLVJL 



De Geelflaartige en gevlakte geele F liegenvanger f47). 



Deeze Vogeltjes zyn beiden ook in de Natuurlyke grootte afgebeeld. Ik oordeel, 

 uit de figuur van hunne Bekken, dat zy op Infekten aazen. De 



(4.6) Avicula lutea Vertice rubro. Edw. Jv. V. p. 256. Polytmus Surinamenfis. Briss. Jv. III. p. 674. 



99. T. 256. Ficedula Penfylvaniea erychrocephalos. Trochilus leucurus. Linh. Syft. Nat. Xlf, Gen. 66. Sp. 6. 



Briss. Av. UI. p. 488. MotacüU petecbia. Linn. Syft. (47) Mufcicapa Caudalutea & lutea rnaculaca, Edw, 



Nat. XII Gen. 114. Sp. 30. Jv. p. ioi. T. 257. 



(*) Mellivora Cauda alba. Edw. Jo.V.p. xoo. T. 



