en ^ELDZAAME VOGËLER 9 



of verder nederwaards, zwart, en daar is een zwarte Vlak, ter wederzyde van den 

 Kop, naar agteren of ten deele onder de Oogen, alwaar de zyden van den Kop en 

 iiais, voor 't overige, wit zyn. Ook loopt een witte Ring om het agterfle van 

 den Hals. De Borfl, Buik, Dyën en Dekveders onder aan de Staart, zyn insgelyks 

 wit, maar een weinig meteen donkere Kleur gewolkt aan het onderfte van den Buik» 

 De Rug en Wieken zyn gedekt met roodachtig bruine Vederen, in 't midden zwart. 

 De eerfte ry der Dekvederen is donker met witte Tippen : de tweede ry heeft dezel- 

 ven dok en dit maakt twee witte Streeken dwars over de Wieken. De zyden van 

 het Lyferi de binnenzyden der Wieken zyn licht Aschgraauw, met flaauw rood 

 'een weinig gewolkt: de Staartpenhen donker, gerand met licht bruin, dat naar 't 

 Aschgraauwe trekt. De Stuit én Dekveders van de Staart zyn van de zelfde Kleur * 

 de Pooten en Voeten Vleeschkleurig. 



Het onderde Vogeltje, dat ik het Wyfje onderftel te zyn van deeze Soort, vér- 

 Shift naauwlyks in eenig opzigt van het andere, dan dat het de zwarte Plekken aan 

 de Keel en de zyden van den Kop , als ook den witten Ring rondom den Hals , niet 

 heeft. Het onderfte van deszelfs Bek is aan het Grondftuk geel, eb van daar loopt 

 wederzyds een rood Streekje. De Kop en Hals zyn hier licht Aschgraauw, daar zy 

 in 't andere wit Waren, en de önderzyde is donkerer wit. De kanten der Staartve- 

 deren zyn ook lichter. In alle andere opzigten komen zy* ten naaften by, overeen. 



Het bovenfteVogeltje was my , door mynen goeden Vrind, M. Thomas KnoWl- 

 ton, van Landesburg in Yorkshire, gezonden. Het onderde ontving ik van Mr. 

 Bartram , die in Penfylvanie, en dus 'm Nöörd-Amerika , woonachtig is. Ik 

 denk derhalve dat zy tot die Vogelen behooren , welke zo wel in de oude als in dé 

 nieuwe Wereld huisveften. Het Mannetje is befchreeven door WillgughBy , pag. 

 2?2, die zegt, dat menze in Stirie en Carinthie vindt, doch niet geweten fchynt tè 

 hebben , dat het Inboorlingen van Engeland zyn. Dit ontdekt hebbende , en dat zy 

 tevens ook in Amerika woonden; oordeelde ikze een plaats in dit Werk te verdie- 

 nen, Albin heefteen Vogeltje, dat hy de Berg- Moscb tytelt, in Afbeelding gebragt* 

 d^ch dit is de Riet Mosch , door WilLoughby, pag. 269, befchreeven, welke ik 

 ook ontdekt heb een Amerikaanfche te zyn * als hebbend 'er zo een ontvangen van 

 de Hudföns-Baay. 



PLAAT LX. 



De hngftaartige Mosth en dé bruine Vlaschvink. 



Deeze Vogeltjes zyn insgelyks in de Natuurlyke grootte voorgèfteld. De lang- 

 flaartige Mosch (*) heeft den Bek van eenë helder roode Kleur en korter dan die 

 der gewoone Mosfchen is. De Kruin van den Kop, de Nek, Rug, Stuit en Wie- 

 ken, zyn helder bruin, naar Oranje trekkende, maar het middelfte der Vederen is 

 zwart. De Bord is van de zelfde Kleur , maar bleeker en zonder zwarte Vlakken 

 tot aan het midden toe. De zyden van den Kop, de kleine Dekveders der Wie- 

 ken, de Buik ^ Dyën en Dekveders onder aan de Staart, zyn wit. De kortfle 

 Veders van de Staart zyn donker, met een weinig bruin aan derzelver buitenfte en 

 tvitte Vlakken op de bionenfte Baarden. Over deeze Veders heen vallen vier an- 

 deren van zeer groote langte , naar het Lighaam te rekenen van den Vogel; zynde 

 de twee middelfte derzelven omtrent een Duim langer dan de zydelingfè, en alle 



dee- 



(*) Paffer Cauctè longiffima. Edw. Av. l\. p. iatf. Principalis. Urn. Syji. Ndt. XII. Gen. 110. Sp. 23^ 

 T. 170. Vidua Angolenfis. Biuss, Jpp, 80. Emberiza 



FM Deel. C 





