ën ZELDZAAMS VOGELEN. 13 



naar 't Leven op de Plaat ge-etd De bovenfte, die het Mannetje is > heeft den 

 Bek veel naar dien van onze Diftelvinken, zo wel in figuur, als dat dezelve van 

 lichte Vleeschkleur is, gelykende» De Öogen zyn van eene donker Hazelnooten- 

 Kleur. Het voorfte van den Kop is met zwarte Vederen gedekt • het overige, zo 

 Wel als de Hals, Bord en Rug, met helder geele Vederen. De Dyën, het onder- 

 üe van den Buik en de Dekvederen^ zo wel boven als beneden de Staart, zyn geel- 

 achtig wit ; de kleinfle Dekveders der Wieken aan de buitenzyde geel , aan de 

 binnenzyde witachtig. De overige Pluimen van de Wiek zyn zwart, maar de eerfte 

 en tweede ry der Dekvederen heeft witte Tippen , die met bruin een weinig ge- 

 fchaduwd zyn. Een gedeelte der Slagpennen, naaft aan de Rug, heeft lichte Tip- 

 pen en Randen. De Staart heeft twaalf Veders , van byna gelyke Iangte, die zwart 

 van Kleur zyn, maar de binnenftc Baarden der buitenfte Vederen zyn naar de Tip- 

 pen wit. De binnenzyden der Slagpennen en de onderzyde van de Staart zyn 

 donker Aschgraauw ; de Pooten en Voeten Vleeschkleurig. In de Jongheid is 

 het Mannetje van het Wyfje niet, dan aan de zwarte Plek op den Kop, te onder- 

 fcheiden. 



Het Wyfje, zynde de onderfle Afbeelding, heeft den Bek en Pooten van even 

 de zelfde Kleur als het Mannetje; maar de zwarte Plek op den Kop ontbreekt. De 

 Kruin van den Kop , de Nek en Rug , zyn Olyfgroen; de Keel, Borft en Stuit, 

 2yn bleek geel; de Buik en Dekveders onder aan de Staart * zyn wit* De Wieken 

 en Staart komen met die van het Mannetje overeen , maar het zwart is donkerer en 

 het heldere bruinachtig. Zo wel de Slagpennen, als de Dekveders, aan de binnen- 

 zyde der Wieken, zyn Aschgraauw. 



Deeze Vogeltjes waren van Nieuw jork uit Noord Amerika óvergebragt. Ik hield 

 het Wyfje in een Kouwtje van het Mannetje afgezonderd , en dit leid , in de Maand 

 Auguftus 175:5 , een Paarlkleurig Eycje zonder eenige Vlakken , 't welk door my op 

 den Voorgrond is afgebeeld. Het Wyfje heeft tweemaal in een jaar geruid, ter* 

 wyl.ik het hield; naamelyk in Maart en September. In de Winter-Maanden was 

 haar Ly f geheel bruin, maar de Kop, Wieken en Staart, van dezelfde Kleur als 

 in de Zomen Het Mannetje, kort na dat ik hem gekreegen had, dervende, zo kan 

 ik niet berigten, of die op de zelfde manier ruide of niet; fchoon ik denk dat het hun 

 beiden gemeen zy. De alvvyze Schepper heeft waarfchynlyk beoogd , deeze Vogelt* 

 jes geduurig byna. in 't zelfde Gewaad te fteeken, als de Kleur is van de Heefiers eri 

 Boomen, waar 2y zig op onthouden, om hun te beter te verbergen en te befchutten 

 voor de Roofvogels en ander Gedierte dat op Vogelen aafL 



Van het Mannetje was reeds door Catesby, op de Drie-en-veertigfte Plaat van zyn 

 Èerfte Deel, de Afbeelding gegeven (*), maar, alzo ik in ftaat was om het Wyf- 

 je en haar Ey 'er by te voegen , en ook eenige verbetering in de Afbeelding van 

 het Mannetje meen gemaakt te hebben , verftoutte ik my , deeze Plaat onder 'c 

 Oog der Lief hebberen te brengen. 



PLAAT LXV* 



De kleine bruine Êutoor (-J-)* 



De grootfte Vogel, op deeze Plaat afgebeeld, zal ik hier befchryven. De- 



zei 



(♦) Zie het II. Deel van dit Vogelen-Werk , Plaat T. 275. Ardeola nsévia. Briss. Am. V. p. 500. T. 40. 



%*-,;«. , ,. „ , f - 2 ' Ardea «Mina. Linh. Syjt. Nat. XII. Gen.' 



(t) Ardea Stellaris parva fufca. Edw. Jv, n. p. 135. 84. Sp. 26. 



Fll Deel D 





