en ZELD2AAME VOGELEN, ï? 



dat de Wieken en Staart in de zyne bruin waren, engraauwzyn in de myne, naaf *C 

 blaauwe trekkende. Hy zegt, dat de Wyfjes allen bruin zyn, en dat menze op Bla* 

 dcrlooze Boomen, in de Winter, hun Voedzel ziet zoeken. De Heer Barxram 

 zegt, dat zy in Penfylvanie van 't Zuiden komen in April, enaazen op de Infèkten, 

 welke zy vinden op de Bladen en Knoppen der Boomen , gaande daar mede het 

 grootfte deel van den Zomer voort , en hy gelooft dat zy aldaar broeden , hoewel 

 hy nooit eenigen van derzelver Netten vondr. Volgens Catesby kunnen zy den 

 Winter doorftaan in Karolina, 't welk veel Zuidelyker gelegen is dan Penfylvanie» 

 De grootfte Vogel ofStrandlooper komt ook, zegt de Heer Barxram, van 't 

 Zuiden, in die zelfde Maand, in Penfylvanie. Hy opende het Wyfje, en vondt 

 'ertaamelyk groote Eijeren in, maar by toeval verloor hy hetzelve, zo dat de Vo- 

 gel, aan my gezonden, een Mannetje is. Zy blyven , zegt hy, het grootfte 

 deel van den Zomer in dat Land. Ik geloof dat deeze Vogels zo wel in Europa 

 zyn als in Amerika; want in 't Jaar 1743 werdt my 'er een gezonden door wylen 

 mynen Vriend, den Heer Baronet Robert Abdy , welken hy naby zyne Luft- 

 plaats Aubïns, in Esfex, hadt gefchooten. Deezen bevond ik een Wyfje te zyn, 

 en het verfchilde in geenen deele van den Amerikaanfchen Strandlooper, dan daar 

 in, dat het geene Vlakken van onderen hadt, uitgenomen aan den Keel, alwaar 

 eenige kleine langwerpige Vlakjes van dien aart waren , langs de Schaften der Ve- 

 deren. Uit myne aanmerkingen by de Tekening van het Wyfje blykt, dat het my 

 inde Mey-Maand gezonden was, en ik geloof dat het een Trekvogel zy, die zeer 

 zelden voorkomt in Engeland. 



PLAAT LXVIII. 

 De kleinjie flater- Hèn (*) en hu Geele JWinterkoningjét 



Deeze Vogels zyn ook op de Plaat , onmiddelyk naar 't Voorwerp ge-etft, en 

 beiden in de Natuurlyke grootte afgebeeld. De onderfte is het Waterhennetje , 't 

 welke den Bek of Sneb zwart heeft, uitgenomen het Grondftuk van de Onderkaak 

 't welk roodachtig is, zynde de Kop t' eenemaal zwart. Het agterfte van den Hals 

 de Rug, Wieken en Staart, zyn bruin, aan den Hals wat uit den rooden gemar- 

 merd: op de Rug en Stuit met witachtige dwars- Streepen, doch de Wieken en 

 Staartveders gefprenkeld met ronde witte Vlakken. De binnenfte Dekveders der 

 Wieken zyn Aschgraauw , overdwars met wit getekend. De rand van de Wiek is 

 ook wit. De binnenzyden der Slagpennen en de onderzyde van de Staart zyn Asch- 

 graauw. Het voorfte van den Hals en Borft is blaauwachtig Aschgraauw of Ley- 

 ïdeurig. De Buik en Dyën zyn gedekt met donker bruine of zwartachtige Vede- 

 ren , overdwars gemengeld met eene witachtige Aschkleur. De Dekveders onder 

 aan de Staart zyn wit : de Vingers lang gelyk in alle Waterhoentjes , en hebben 

 fmalle Vliesjes op zyde , gelyk de grootfte Soort derzelven. De Pooten en Voe- 

 ten zyn bruin. 



De bovenfte Afbeelding vertoont het Geele Winterkoningje (f). De Bek* Poo- 

 ten en Voeten van hetzelve zyn zwart. De Kruin van den Kop, de Nek, Rug, 



Stuit, 



(*) Gallinula Chloropus minima. Edw. Av. II. p. Oenanthe fufcoïutea minor. Sloan. Jam. II. p. 310. 



142. T. 278. [An pertinet ad Tringam pufillam. Linn. Raj, Av. i85. Catesb. Car. I. p. 63. T. 63. Moral 



Syfl. Nat. XII. Gen. 87. Sp. 20, qua? Colore parum cilla acredula. Faun. Sueè. I. N. 237. Varietas Mota- 



differt, magnitudine fere convenit& habitat in India cilla Trochili. Linn. Syft. Nat.Xll.Gen. 114. Sp. 4 g 



Occidentali ? Vid. Buiss. Av. V. p. 222. T. 25. f. 2. ï Zie Nat. BJt. I. D. V. Stv& , blad. 580 , 590. 



(t) Regulus luteus. Edw. Av. II, p. 143. T. 27S. 



rill. Deel. E 



