4o VERZAMELING vak ÜITHEEMSCHE 



pen, van het Lighaam af gerekend, tot aan den tip van de Wiek reikt; \ welk 

 een beftendig Kenmerk is van het Geflagt der Kwikflaanen. Hoewel deeze Vogel 

 20 veel gelykt naar eenigen der bekende Leeurikken, ben ik nogthans ^ by naauw- 

 keurig onderzoek, verzekerd geworden, dat het een Soort is* nooit te vooren af- 

 gebeeld of befchreeven* Hy is aan Europa en Noord- Amerika gemeen* Ik heb 

 hem in de nabuurfchap van Londen aangetroffen» 



De Bruine Cbinccfcbe Paauiv-Oog- Kapel (*), heeft de bovenzyde fterk donker- 

 bruin. De bo ventte Wieken hebben ieder een groote zwarte Vlak of Oog , bevat- 

 tende twee kleine witte Vlakjes en ten deele omringd zynde met Oranjekleur. De 

 Onderwieken hebben kleine zwarte Vlakken aan den omtrek van den Rand met licht 

 en witachtige plekjes in 't midden. De onderzyde van de Kapel is donker, trekken- 

 de naar Roozekleur en gemengeld met helderer en donkerer deelen , hebbende ook 

 eenige kleine donkere Ringetjes. 



Ik ontving den boven befchreeven Vogel van den Heer WiLL. Bartram van 

 Penfylvanie, die my berigt gaf, dat zy zig aldaar het eerfle in de Maand Maart, op 

 haar vertrek Noord waards, vertoonen en dat men 'er in 't end van Mey geene meer 

 gewaar wordt. 



PLAAT LXXXVIII. 



ï)e Goudkruinige F 'liegenvangers , Mannetje en PJ^yfje (f). 



Deeze Vogeltjes 2yn in de Natuurlyke grootte afgebeeld, en onmiddelyk naar 't 

 Leven op de Plaat gegraveerd. 



Het bovenfle, dat ik onderftel het Mannetje te zyn, heefc een dunnen Bek^ die 

 zwartachtig is of donker van Kleur. Daar loopt van den Bek door het Oog een 

 breede zwarte Streek en daar boven is een fmal wit Streepje. De zyden van den 

 Kop en Keel, beneden die Streek, zyn wir. Het agterfte vanden Kop, de Nek 

 Rug en Dekveders boven de Staart, zyn blaauw of Leykleur , met donkere of zwaf- 

 tachtige Vlakken langs het midden der Vederen heen. De Borft is zwart, met een 

 kleine mengeling van Graauw. Op de Kruin des Kops is een helder geele Vlak. 

 De 2yden der Borfl, onder de zwarte Baar, en de Stuit, zyn insgelyks geelj de 

 Veders der Wieken zwart met graauwachtige randen. De binnen zyden der Wie- 

 ken zyn graauw. De tippen der Dekvederen en de Slagpennen naaft aan de Rug , 

 zyn wit. De Staart, die zwart is van boven, beftaat uit twaalf Pennen, gelyk in 

 alle Vogeltjes van dit Geflagt, voor 20 ver ik ze waargenomen heb: zynde de bin- 

 nenfle Baarden van de drie buitenfte Vederen wederzyds met witte Vlakken gete- 

 kend. De Buik, Schenkels en Dekveders onder aan de Staart, zyn wit; doch 

 met Zwart geplekt aan de zyden van Borfl en Buik. De Pooten , Voeten en Klaau- 

 wen , 2yn donker of zwartachtig. 



Het Wyfje verfchilt van het Mannetje daar in, dat het bruinachtig is op de Rug, 

 Wieken en Staart, daar het Mannetje blaauw is of zwart, en dat 'er de zwarte 

 Streek door het Oog aan ontbreekt , 20 wel als het zwarte Merk op de Borft. 

 In alle andere opzigten komen zy overeen. Daar de Vederen van deeze Vogeltjes 

 uitwaards wit zyn, zyn 2y zwart aan haare Donsachtige deelen, binnenwaards, by 

 de Schaften. 



Zy 



(*) \_Papilio Nympkalis Leda heeft de Ridder Lin- (f) Mufcicapa Aureovertice, Mas & Foemina. Eow. 



v&vs deeze Kapel genoemd en het onderfcheid van Av. p. II. p. 187. T. 298 Motacilla Coronata. Limn. 



Mannetje en Wyfje, zyn s oordeels, aangetoond. Zie Syfl. Nat* XII, Gen. 114. Sp. ai. 

 Syft. Nat. XII. Gen. a31.Sp.151.] 



